Home Nieuws Nanda Schrijfsels Extra's Contact English

Veelgestelde vragen

Veelgesteld is een groot woord, want om eerlijk te zijn zijn deze vragen me nog helemaal nooit gesteld, maar het zijn stuk voor stuk vragen die prima op de lippen van nandadenandoe.nl-bezoekers zouden kunnen branden en vandaar ook dat ze hier gewoon worden beantwoord. Heeft u een vraag die u hier graag tussen zou zien? Mail 'm door en te zijner tijd komt ie hier te staan!


In het kort, leg eens uit: wat is dit voor site?
Deze site heb in 2011 gemaakt als ondersteuning bij het zogeheten "nandaboekenproject" (ik wilde mijn Nandacolumns (ik schreef destijds stukjes vanuit het perspectief van de witte loopvogelmascotte van het Enkhuizer hertenkamp) bundelen, uitgeven en van de eventuele opbrengst een nieuw stalletje voor de dieren op het hertenkamp bouwen), maar achteraf gezien bleek dat niet nodig geweest. Het boekenproject mislukte, de columnserie stopte en Nanda overleed kort daarna. Daar ik zelf echter óók stukjes schrijf (vanuit mijn eigen perspectief in plaats van dat van Nanda) en een hoop hertenkampfoto's heb besloot ik de website te behouden. Noem het een origineel alternatief voor een eigen Facebookpagina, noem het een digitaal portfolio of noem het hoe je het noemen wilt, maar dit (wat u nu ziet) is het resultaat!!

Het is wel heel veel Nanda, Nanda en nog eens Nanda, deze website. Is dat niet een beetje overdreven, een beetje kinderachtig?
Nee. Allereerst zou ik zonder Nanda waarschijnlijk nooit zijn gaan schrijven (ze heeft me kortom een enorm leuke hobby geschonken) en daarnaast ga ik geen website maken met vooral Dave, Dave en nog eens Dave. Ik voel me daar niet senang bij, vind het getuigen van arrogantie als ik dat zou doen en erg origineel is het ook niet bepaald.

Waarom staan niet álle columns van jou en Nanda op deze website?
Nanda's oeuvre is uiteindelijk op 125 columns uitgekomen (waarvan er 118 zijn gepubliceerd, 2 door de TV-Krantredactie zijn geweigerd en 5 waren bestemd als extra'tje voor in Nanda's boek) en mijn eigen verzameling stukjes gaat daar inmiddels zelfs al overheen. Dat zijn een heleboel columns en dat alles neemt een hele hoop ruimte in, maar de voornaamste reden dat lang niet al onze schrijfsels hier zijn gepubliceerd is veel eenvoudiger. Het is een hoop werk om al die columns te plaatsen op deze website en aangezien mijn eigen collectie stukjes, anders dan die van Nanda, ook nog eens elke week weer iets groter wordt zou dat betekenen dat ik wekelijks aan deze website moet werken en die tijd heb ik niet.

Is de grafsteen van Nanda voor het publiek te bezichtigen?
Nanda is begraven op het hertenkampveld waar ze haar leven lang heeft mogen scharrelen en dat veld is in principe niet toegankelijk voor bezoekers. Wel kan de steen vanaf het hek worden gezien en op deze website staan er verder een aantal foto's van.

Waarom werkt dat gastenboek zo omslachtig met een e-mailadres?
Naaast het schrijven van columns en een boek, het ontwerpen van de infoborden op het hertenkamp en het uitgutsen van Nanda's grafsteen is ook het maken van deze website geheel en al mijn werk. Veel verstand van webdesign heb ik echter niet en dus moest ik het noodgedwongen simpel houden. Geen bewegende beelden, geen flitsende filmpjes, geen interactieve dingetjes en geen zelfinvulbaar gastenboek. Ik had en heb geen idee hoe zoiets gerealiseerd moet worden en koos daarom voor een e-mailadresgastenboek. Het is helaas niet anders.

Op het linkergedeelte van de websitebanner ploegt Nanda door de sneeuw. Was dat niet zielig?
Nanda had vele malen meer ruimte dan menig ander loopvogel in gevangenschap heeft en kon daarbij kiezen om te schuilen in een van de schuilhokken die het hertenkamp rijk is. Zelf koos ze er echter voor om ten alle tijden buiten te blijven (zelf als het keihard regende) en wanneer ze zich in het nauw gedreven voelde raakte ze bijzonder in de stress. Loopvogels zijn erg claustrofobische dieren en wij hebben haar dan ook nooit gedwongen om binnen te gaan liggen. Ploegen door een halve meter sneeuw is inderdaad niet ideaal, maar Nanda dwingen om binnen te gaan liggen was nóg minder ideaal geweest. Nanda had zélf de keus en koos zélf voor de sneeuw. Wie hadden wij dan geweest om haar te dwingen tot iets anders?

Klopt het dat Nanda een aantal eieren heeft gelegd en zo ja, wat is er met ze gebeurd?
Lange tijd wist niemand of Nanda een haan (man) of een hen (vrouw) was, maar in het voorjaar van 2009 kwam daar plotseling verandering in. Voor het eerst in haar lange leven begon ze eieren te leggen en aangezien ze opvallend vaak bij Elvis de hertenbok was te vinden vermoedden haar verzorgers dat Nannie vlindertjes in haar buikje koesterde voor die imposante bok. Ook in 2010 en 2011 kwamen er eieren en een aantal daarvan ligt thans nog op het hertenkamp. De Witte Schuur heeft er eveneens eentje in bezit en de rest bevindt zich in particuliere collecties. Eerlijkheid gebied me overigens te zeggen dat de meeste bij mij liggen!

Waarom gebruiken jij en Nanda van die moeilijke woorden en lange zinnen?
Nanda heeft me ooit eens gezegd dat "ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is" en dat kan ik alleen maar beamen. Iedereen (analfabeten daargelaten) heeft zo zijn eigen schrijfstijl en die geforceerd in andere vormen proberen te gieten lijdt alleen maar tot flutstukjes. Dat iedereen een andere schrijfstijl heeft lijkt me overigens maar goed ook, want als iedereen hetzelfde schreef zouden we snel uitgelezen zijn.

Nanda's grafsteen staat midden tussen de metershoge brandnetels; is dat niet heel oneerbiedig?
Nanda's steen staat op de plek waar ze 2 februari 2012, de dag nadat ze overleed, ter aarde is besteld en daar woekeren zowel in de lente als in de zomer inderdaad brandnetels. Dat "welig tierend netelstruikgewas" (zoals La Nanda de brandnetels op het hertenkamp in een van haar columns zo treffend omschreef) staat er echter niet voor niets, want voor de damherten is het stekelige plantje letterlijk van levensbelang. Anders dan bij bijvoorbeeld lama's en geiten, waar de jongen vrijwel meteen na de geboorte kunnen lopen en mee moeten met de kudde, is het bij herten namelijk zo geregeld dat het kalf door de moeder wordt verstopt en dat verstoppen gebeurt omdat het kalf de eerste weken nog niet in staat is te vluchten voor roofdieren. Dit zit instinctief bij het hert ingebakken en daarom verbergen ze hun kalveren ook op ons roofdierloze hertenkamp. De hinde (het moederhert) komt het jong af en toe voeren, maar laat het verder, om te voorkomen dat het alsnog wordt ontdekt, geheel met rust en als de bambi oud genoeg is en mee kan rennen met de kudde is het verstoppertjesspel definitief voorbij. Zónder de brandnetels droppen de herten hun jongen overal en nergens (bijvoorbeeld achter een halfvermolmd stronkje houtrestant pal naast de vijver) en omdat dat in niemands belang is blijven de netels gewoon staan. Je zou dat oneerbiedig tegenover Nanda kunnen vinden, maar is het niet juist heel symbolisch dat het nieuwe leven wordt geboren op een plek waar het oude is bijgezet?




Mail Twitter