Home Nieuws Nanda Schrijfsels Extra's Contact English

Weblog

Hieronder vindt u mijn weblog; over het hertenkamp te Enkhuizen, over mijn schrijfsels, over het Egypte van de farao's en, wie weet, ook nog weleens over iets anders.



Weblog 11 mei 2018
Afgelopen april ben ik voor het eerst in tien jaar een paar dagen op vakantie geweest. De bestemming: Zwitserland. Directe aanleiding voor de reis was een heel bijzondere tentoonstelling in het Antikenmuseum Basel, hét oudheidkundig museum van Zwitserland, over de graftombe van farao Seti I, mijn favoriete Egyptische koning. De tentoonstelling, waarin twee van de zalen uit Seti's graftombe waren nagebouwd, was heel erg mooi - als Basel dichterbijer had gelegen, dan was ik veel vaker gegaan!! Maargoed, de reis was uiteindelijk meer dan Seti alleen, want we (ik was er met mijn broer) hebben gevaren en gewandeld bij de schitterende Vierwaldstättersee, de binnensteden van Basel, Bern en Luzern bezocht en zaterdag de 28e zelfs even in de sneeuw gestaan, middenin de bergen!!
Los van de natuur en cultuur viel me ook op wat een schoon en gemoedelijk land het is, een groot verschil met mierenhopen als Amsterdam. In Basel, toch de derde stad van het land, waren straatjes en hofjes waar het bijna dorps was zo rustig, en op het station was om 21:00 uur 's avonds een grote infobalie open, een berg service die bij het OV hier allang is wegbezuinigd... Het is dat het praktisch nogal lastig is, en dat Zwitserland behoorlijk prijzig is, anders was ik er zo naartoe geëmigreerd - wat een prachtig land!!


Eind september vorig jaar berichtte ik op de homepage van deze website (zie ook hier) dat ik was gestopt met m'n Egypte-columns voor Archeologie Online vanwege het schrijven van een heus boek over Egypte. Het werk hieraan vordert traag (het is een hele hoop leeswerk), maar inmiddels zijn verschillende hoofdstukken klaar. Ik ben nog niet op de helft (moet dus nog een heel end), maar over wat ik reeds klaar heb ben ik erg tevreden!! Samen met de Zwitserlandreis een mooi lichtpuntje, want een ander groot thema, het hertenkamp, brengt momenteel meer duisternis dan ooit tevoren. De Witte Schuur, die het kamp 1 januari jongstleden hebben overgenomen, wil een hoop dingen drastisch wijzigen, waaronder het dierenbestand, en laten zich aan de werkvloer weinig tot niets gelegen liggen. Ik werk er inmiddels ruim 10 jaar (bijna 11), maar word volslagen genegeerd. Oktober 2017 heb ik een uitgebreid document naar zowel de Witte Schuur als Leekerweide gemaild, met daarin argumenten en ideeën (hier vrij te lezen), maar tot op de dag van vandaag heb ik daar geen antwoord op gekregen, ruim een half jaar later nog geen halve komma. Ik mag er stront scheppen, stro aanvegen en verder m'n mond houden. Men rept over "je goed voelen" en "uitgedaagd worden om het beste uit jezelf te halen" (screenshot), maar dit begint intussen te voelen als kleineren, kapot maken, breken. Ooit vond ik het hertenkamp een prachtige plek, was ik er heel enthousiast over, maar dat vuur van begeestering is inmiddels zo goed als gedoofd. Het is weinig meer dan een waakvlammetje, mijn dieren (de lama's en Bontje) houden me erbij, maar verder kan die plek me gestolen worden. Het vuur van begeestering is een vuur van verbittering geworden, dat ze me zo omlaag duwen en zo negeren is gewoon onmenselijk, gewoon kwaadaardig.



Weblog 31 maart 2018
Afgelopen dinsdag (27 maart) was Bontje jarig, een van de markantste bewoners van het Enkhuizer hertenkamp. Speciaal voor die gelegenheid hadden twee van haar verzorgers (Jeffrey en Roxanne) haar stalletje opgeleukt met een '11'-slinger (zie de foto hieronder). Bontje, van harte!!





Weblog 21 september 2017
"Ik moet het nog zien", zo schreef ik in dit weblog vorig jaar augustus over het hertenkamp (scroll maar naar beneden), "iets in me zegt dat we er [...] nog niet zijn". Welnu, ik heb gelijk gekregen. Drie jaar geleden zaten we in een "overname-circus" van Philadelphia naar Leekerweide, die storm léék even geluwd, maar de geschiedenis, zo werd twee weken terug bekend (zie hier), is zich gewoon weer aan het herhalen. Deze keer is het Leekerweide die stopt en is het, zoals het ernaar uitziet, de Witte Schuur die de boel gaat overnemen. Men is nog druk in gesprek en overleg (wat dat betreft is er niks veranderd...) en als het goed is wordt er binnenkort iets meer bekend, maar wat deze keer anders is dan bij de vorige overname, zie dit krantenstuk, zijn de dieren. De gemeente namelijk heeft het advies gekregen dat een deel van de dieren (lees: de lama's en herten) weg moet, in verband met de belasting van het veld, en as we speak overleggen Witte Schuur, gemeente en Leekerweide in hoeverre ze dat advies gaan overnemen.

Over hoe ik hierover denk kan ik kort en duidelijk zijn: ik zorg inmiddels tien jaar voor deze lamakudde, ik heb drie van de vijf zien opgroeien en weet als geen ander wat een hechte kudde ze vormen met elkaar. Ik ben verknocht aan ze, heb me voorgenomen hen nooit in de steek te laten en heb meermaals met eigen ogen gezien wat een toppers deze lama's voor het hertenkamp zijn (onlangs nog gingen kinderen een voor een met een van hen op de foto). Het in de gemeente-brief genoemde advies, "dat herplaatsing voor een aantal dieren zal moeten plaatsvinden", is voor wat betreft de lama's voor mij dan ook ondenkbaar en onbespreekbaar. Het is een rode lijn, een breekpunt. Op dit moment lopen de gesprekken nog (buiten mij om, maar dat mag geen verrassing meer heten) en als die ertoe leiden dat de lama's gewoon mogen blijven, dan is dat perfect, maar als het de andere kant opgaat, dan zal ik me daar nadrukkelijk níét bij neerleggen. Ik ben geen activist, maar voor Dalie, Oma, Lami, Bruintje en Janneke ben ik graag bereid dat alsnog te worden.





Weblog 19 mei 2017
Loopvogels (nandoes, emoes, struisvogels en kasuarissen) hebben bij veel mensen geen best imago. Men vindt hen, vanwege hun grootte en hun enorme snavel en poten, eng en intimiderend en houdt ze het liefste ver op afstand. In het geval van struisvogels en (zeker!!) kasuarissen alleszins verstandig, en ook nandoes en emoes zijn lang niet allemaal even lief, maar de onverkorte loopvogel-angst die veel mensen hebben is wel een klassiek voorbeeldje van het begrip 'generaliseren'. Er zijn namelijk ook loopvogels die je kunt aaien, waarmee je kunt knuffelen en wier snavel zo onschuldig is dat je er met je gezicht én camera-lens pál naast kunt gaan zitten. De foto hieronder heb ik vandaag gemaakt, van het oog van emoe Darwin (een van de bewoners van het Enkhuizer hertenkamp). Ik kon dusdanig dichtbij komen, dat m'n handen, camera én de stickertjes op m'n camera zijn te zien in de weerspiegeling van z'n oog. Is dat aaibaar, of is dat aaibaar?!
Darwin heeft nog nooit iemand gebeten of geschopt, maar toch hebben mensen loopvogel-angst. Honden daarentegen zijn immens populair bij veel mensen, terwijl lang niet elke hond (en elke baas...) even lief is, zie dit bericht. Oftewel, moraal van dit verhaal: de dingen zijn niet altijd zoals je denkt dat ze zijn. Loopvogels zijn niet uitsluitend eng; het zijn eerst en vooral fascinerend mooie dieren. Dieren die al miljoenen jaren op onze aarde lopen. Ze waren er al toen de dino's nog leefden en leven nog steeds - qua evolutie zijn het succesnummers pur sang.





Weblog 16 april 2017 (Eerste Paasdag!!)
"Kerst is opgeblazen, mainstream en over the top, terwijl Pasen stukke, stukke ontspannener is. Leuk, luchtig, niet zo geforceerd en in de kern veel, veel feestelijker", zo schreef ik vorig jaar in een column. Alle reden om hier, in dit weblog, bij het Paasfeest stil te staan met een paaswens en een paasplaatje. Vrolijk Pasen!!!





Weblog 31 januari 2017
"Wie weet in de toekomst een keer een betere foto", zo schreef ik in m'n vorige weblog (zie hieronder) naar aanleiding van een heel, heel vage in-de-verte-foto van een witte reiger. Een wens die vorige week is uitgekomen, want tijdens een wandeling langs het Streekbos en het Lutjebroekerweel hier in de buurt zag ik ergens langs de waterkant zo'n witte schoonheid zitten en hoewel ie behoorlijk schuw was, en het fotograferen daardoor geen sinecure, is het me gelukt om 'm op de foto te zetten. Wat een mooie en bijzondere vogel!!





Weblog 8 december 2016
Een bijzondere ontmoeting, afgelopen zondag tijdens een wandeling langs vuurtoren De Ven, Oosterdijk, een stukje Andijk en het Streekbos. Alhoewel, ontmoeting, zelfs met maximaal inzoomen kreeg m'n camera hem (of haar) er slechts ternauwernood op. Maargoed, vage foto of niet, het is wel duidelijk te zien wat voor dier het was: een witte reiger!! Ze schijnen hier vaker te zitten, dus wie weet in de toekomst een keer een betere foto :-)


En dan nog iets; vorige week heb ik (via een speciale tijdschriftenboekhandel in Amsterdam, want in de reguliere boekenwinkel hebben ze 'm niet) een exemplaar van The New Yorker gekocht, een of ander Amerikaans blaadje met, zo schrijft Wikipedia, "reportages, commentaar, recensies, essays, fictie, satire en cartoons". Er stond (staat) namelijk een artikel in over het met de modernste technieken exáct namaken van oude kunstwerken, waaronder oud-Egyptische graftombes, en dat is een interessant én belangrijk onderwerp, want ons aller werelderfgoed staat enorm onder druk. In Syrië en Irak wordt vanalles opgeblazen en vernietigd en in Egypte zijn er, naast plunderingen op kleinere schaal, ook andere problemen. Iets met grondwater, verzilting van de bodem, oprukkende bebouwing en, in het geval van de koningsgraven, massa-toerisme. Momenteel niet zo'n probleem (is de toerismeterugval tenminste nog érgens goed voor), maar de urgentie is er hoe dan ook, getuige wat professor Kent Weeks (dé Dal der Koningen-kenner bij uitstek) zei in 2007: "de grafschilderingen, de mooiste die Egypte kent, vervagen en verdwijnen waar je bijstaat". Van Toetanchamons graf (een van de kleinste in het Koningsdal) is er inmiddels een replica-variant, zodat het origineel idealiter op slot kan (al grijpt Egypte momenteel álles aan om toeristen te lokken, inclusief het openen van werkelijk alle graven), maar nu moet de rest nog worden nagemaakt. Laten we hopen dat dat snel gebeurt; en als ze de replica-tombes nou over de wereld laten reizen (tentoonstellinkje hier, tentoonstellinkje daar), dan kan iedereen ervan genieten én is er een mogelijkheid om geld op te halen. Ik zeg: doen!!






Weblog 3 november 2016
Vandaag exact tien jaar geleden. Toch iets om even bij stil te staan, zeker ook gezien het weblog hieronder. De tijd gaat snel, zeggen ze weleens, en dat klopt. Zo ga je als kind (ik was zes toen Boeffie kwam) een katje halen, zo ben je 22 jaar verder en zijn zowel Boef als zijn opvolger overleden.





Weblog 8 oktober 2016
Afgelopen maandag overleed Maxi, de kat van m'n ouders. Hij was, in tegenstelling tot z'n voorganger, niet echt een knuffelaar, maar dat neemt niet weg dat het een vreemde en verdrietige gewaarwording is, zo zonder Max. Er ging geen bezoek aan het ouderlijk huis voorbij zonder hem even een aai te geven (of het bezoek nou lang of kort duurde) en maar weinig was zo vertrouwd als de aanblik van een klein opgerold oranje vriendje op zijn kussen op de bank. Lieve Maxi, slaap zacht - en bedankt voor alle mooie momenten (het brokjes geven, het aaien, je zeldzame spinnen, je aanwezigheid tijdens feest- en verjaardagen).





Weblog 25 september 2016
Afgelopen dinsdag is ie officieel begonnen: de herfst!! Menig Nederlander vindt het maar niks, want koud, nat en snel donker, maar wie die sluier van negativisme afzet, en zijn zintuigen er op een iets andere manier naar laat kijken, ziet prachtige kleuren in het gebladerte, hoort knus gerikketik van regen tegen het vensterglas, ruikt speculaas en warme chocolademelk en ervaart de behaaglijkheid van een warm en knus binnen als contrast tegenover een stilaan kouder en grauwer wordend buiten. Zonder zwart geen wit, zonder dalen geen pieken en zonder dood geen leven - het wordt vanzelf weer lente (en zomer) en de herfst is behalve figuurlijk ook van letterlijk belang voor het voorjaar, want het is in september, oktober en november dat de kastanjes en eikels vallen (de boompjes-in-wording voor het volgende jaar) en de herten hun jonkies verwekken (de welbekende bronst, naast de gekleurde blaadjes dat andere typische herfst-fenomeen). Ofwel: mens, erger je niet, maar geniet. Maak een mooie wandeling, maak mooie foto's, geniet van herfstlekkernijen, eet een stevige herfstmaaltijd (borsjtsj, bijvoorbeeld, da's loeizware Russische bietensoep (zie onderste foto)) en drink een beker overheerlijke warme chocolademelk (met slagroom en een snufje kaneel). Happy herfst!!!









Weblog 25 augustus 2016
Het Algemeen Dagblad heeft heel geforceerd een columniste met hoofddoek aangenomen (wat overigens nog meevalt, want de Nieuwe Revu haalde ooit, met "nieuwsgierigheid en plat opportunisme" als enige argumentatie, een die-hard crimineel binnen als columnist), bij DWDD schuift om de haverklap Sylvana Simons aan, bij Pauw kreeg Quinsy Gario meermaals een podium, het NRC laat radicale moslims en gekleurde racisten (bekend om hun citaat "witte mannen, je moet ze bréken") aan het woord en de Trouw ruimt redactionele ruimte in voor een racismeroeptoeter die verandering wil opeisen met "opgeheven vuist". Mij (blank, man, laagopgeleid, strontschepper en stroveger op de lokale kinderboerderij) werd echter, nadat ik afgelopen maandag een opiniestuk over terreur naar de Trouw had gemaild, te verstaan gegeven dat mijn artikel niet op plaatsing hoefde te rekenen. Niet leuk natuurlijk, dat spreekt voor zich, maargoed, vervolgens, op dezélfde dag als waarop ik de 'nee'-mail ontving, kwam mij iets onder ogen dat het allemaal nog een slag surrealistischer maakte. De VPRO namelijk, zo blijkt uit een uitgelekte mail, gaat komend televisieseizoen, in een documentaire van usual suspect Sunny Bergman, de "witte Nederlander" (meer specifiek de witte mán, waarschijnlijk) wijzen op zijn "witte privileges". Ofwel: ík moet gaan aanhoren, in een van belastinggeld betaald staaltje NPO-propaganda, dat ík (wiens stukken zelden tot nooit worden geplaatst) eindeloos veel "privileges" geniet (morgen weer lekker "geprivilegieerd" stront lopen scheppen...) in vergelijking met "niet-witte Nederlanders" (die dus krantenkolom na krantenkolom krijgen). Ik zou zeggen: laat het eens tot u doordringen. Ja, er is racisme, en nee, dit land is niet perfect, maar slaan we met z'n allen inmiddels niet compleet, volledig, algeheel en totaal door? Op deze manier, beste linkse elite, krijg je een volk boos. En als je wilt weten wat er gebeurt als een volk écht boos is (dat wil zeggen: héél boos), kijk dan eens naar dit film-fragment. Ja, "da's weer het andere uiterste", ik hoor het u zeggen, maar dat krijg je als je wind zaait: dan oogst je storm.


Weblog 19 augustus 2016
Nog even, heel even, terugkomen op m'n vorige weblog (zie hieronder). De raadsvergadering van 21 juni was namelijk sowiesó het vermelden waard, ook buiten de onduidelijkheid met betrekking tot de plannen om, want aan het begin van zijn bijdrage (zie hier) deelde wethouder Olierook (van de SP) iets heel interessants mede. "De vorige huurder", zo zei die namelijk, "die heeft [...] geen fantastische locatie aangeboden gekregen toen die, we hebben het hier over Philadelphia, het hertenkamp als, laten we zeggen, dagbesteding ging inrichten". Een zin die toch een beetje, al was het maar een beetje, ademt dat men reeds in 2005 wist dat er op korte termijn groot onderhoud zat aan te komen (en dat zeg ik dan heel genuanceerd, want je zou ook kunnen zeggen dat de boel toen al een bende was), maar desondanks zijn er toen niet meteen spijkers met koppen geslagen. Er is gepraat, vergaderd, er zijn besprekingen geweest, bilateraaltjes, er is het een en ander kortgesloten, er zijn rapporten geschreven, documenten opgesteld, men heeft koppen bij elkaar gestoken en er is om tafel gezeten, wat alles bij elkaar ook niet gratis zal zijn geweest, en inmiddels, elf jaar en een overname verder, zijn ze er nog altijd mee in de weer. En mocht u nu zeggen dat ik zeur, dat de drie ton inmiddels toch binnen is en waarom ik dit dan überhaupt schríjf, tsja, ik moet het nog zien. Er zal het een en ander gaan veranderen en de stal zal binnenkort wellicht plat gaan, dat wil ik best geloven, maar iets in me zegt dat we er daarmee nog niet zijn. Eind februari jongstleden begon men op het hertenkamp voortvarend met de bouw van een grote kapschuur, hij leek binnen een week gebruiksklaar te komen zo leek het bijna, maar dat moest plotseling weer stoppen omdat de gemeente iets met de vergunning nog niet goed genoeg geregeld vond - ondanks al die uren en uren dat ze met z'n allen om tafel zitten was de boel nog steeds niet rond, nog steeds niet geregeld. Wie weet wat voor ambtelijke kabelkinken er nog meer in het verschiet liggen? We zullen zien, ik ben benieuwd.


En dan nog iets anders, ook over het hertenkamp, want de Baanbreker (een van de zorginstellingen die het kamp beheert) heeft een schrijfgroep genaamd "Inktzwam" en die, zo valt te lezen op hun Facebook, heeft afgelopen donderdag op het hertenkamp een paar heuse haiku's geschreven. Opzich leuk, alleen jammer dat de ene over een pauw ging, de ander over een vlinder en de derde over een schommelend kind. Ik bedoel, hoe kunnen die nou haiku-waardiger zijn dan onze vijf bloedmooie hertenkamp-lama's?!! Daarom, bij deze, vijf haiku's (Japanse gedichtjes, 3 regels, 5-7-5 lettergrepen) over de kroonjuwelen van Enkhuizens dierenweide: Dalie, Oma, Lami, Bruintje en Janneke (alle vijf de haiku's overigens zijn in slechts een paar minuten tijd op papier gezet, dus mocht je vinden dat ze het nét niet zijn, dan komt dat daardoor haha):

Daaltje, wolbaaltje,
kalm, rustig en altijd lief,
moeder des kuddes.

Oma, grote baas,
alfa-dame van de groep.
Voertijd? Ik ga eerst!

Lami, blonde stoot,
bozig, arrogant, maar ook:
een schat, m'n kindje.

Bruintje, zorgenkind,
wat stillig, wat alleenig,
doch: ze gaat vooruit.

Kleine Janneke,
merriemeisje, vol van wol,
graast, intens tevree.




Weblog 9 augustus 2016
Vorig jaar, om precies te zijn op 6 oktober, stond er een artikel over het Enkhuizer hertenkamp in het Noordhollands Dagblad (zie hier). Onder de kop 'Alles samen in Het Groene Hart' werd er het een en ander verteld over de plannen die Leekerweide en de Baanbreker hebben met het hertenkamp en één van de zinnen in het stuk luidde als volgt: "de definitieve schetsen voor het terrein liggen bij de raad". Een mededeling waar geen woord Latijn bij zit, zou je zeggen, maar toen werd het dinsdag 21 juni jongstleden (2016). De Gemeenteraad alhier hield een commissievergadering over het hertenkamp en op een gegeven moment stelde D66 de volgende vraag aan de verantwoordelijk wethouder: "zijn er al tekeningen of schetsen van hoe het eruit gaat zien [...] en zouden we die ook als Raad kunnen zien?". Het antwoord op deze vraag, enige minuten later gegeven, luidde als volgt: "ja, daar zijn wel wat schetsen, maar, dan zit je nog midden in een soort kookproces. Als u daar behoefte aan heeft, kunnen we altijd die tekeningen gaan opvragen, maar voor mijn gevoel zijn we nog niet zover dat er echt een definitief ontwerp is. Maar al u dat wil kunnen we dat ter beschikking stellen" (zie hier). Een verzameling citaten die op het eerste gezicht misschien niet heel noemenswaardig overkomt, maar dat is onterecht. De krant, zie hierboven, schreef létterlijk dat de définitieve (!!) schetsen voor het hertenkampterrein bij de raad lagen, maar ruim een jaar later vráágt een raadslid expliciet om schetsen (een vraag die je niet zou stellen als je ze al hebt, lijkt me) en antwoordt de wethouder daarop dat, als de raad zo graag wat schetsen wil, dat het college die dan "ter beschikking [kan] stellen". Ofwel: had de raad ze nou wel of niet? Wie heeft er gelijk? En voor het geval dat de krant het over terréínschetsen had, terwijl de raadsvergadering over schetsen van het pánd sprak, dan is er nog een andere vraag, want waar de manager van het hertenkamp op 22 maart 2016 in een medewerkersvergadering zei (over de wijzigingen aan het westelijke deel van het hertenkampterrein) dat dat allemaal definitief was, staat in een document van Archeologie West-Friesland iets heel anders. Zij deden onderzoek naar het hertenkampterrein, in verband met alle aanstaande veranderingen, en over "wijzigingen aan het hertenkamp" (expliciet algemeen 'hertenkamp', dus niet louter 'kantine') zijn ze heel duidelijk: "de plannen verkeren nog in het stadium van schetsontwerp". Ofwel: is alles qua terrein wel zo definitief?
Wat moeten we hier nou van vinden? In welk stadium verkeren die plannen nou? Waarom zoveel onduidelijkheid? Waarom zijn ze niet wat transparanter? Er is toch een site? Waarom staat daar niet veel meer informatie op over alle ontwikkelingen?
"De politiek in Enkhuizen", zo schreef het Noordholland Dagblad 23 juni jongstleden, "staat vierkant achter het collegevoorstel om drie ton in een nieuwe kantine voor het hertenkamp te steken". Iedere andere kinderboerderij zou zoiets, lijkt me, met juichende chocoladeletters op haar website en facebook vermelden, maar het hertenkamp heeft er niets over op haar site gezet en ook Facebook zwijgt in alle talen. Waarom is dat? Zijn ze het vergeten te vermelden? Is het, in tegenspraak tot de stelligheid van de krant, eigenlijk nog helemaal niet rond en zwijgen ze daarom nog maar even? Of spelen er andere dingen? Waarom, in deze tijd van internet en moderne media, wordt er niet veel meer online gezet en vermeld?



Weblog 4 juli 2016
Deze maand is het precies vijf jaar geleden dat ik nandadenandoe.nl registreerde. Destijds begonnen als onderdeel van het project om m'n toenmalige TV-krantcolumns (geschreven vanuit het perspectief van Nanda de nandoe) te bundelen en uit te geven, maar, al snel, een beetje doodgebloed. Het zogeheten "boekenproject" werd een grote flop (op het gênante af) en op 1 januari stopte ik zelfs helemaal met Nanda's TV-krantcolumn. De rek was eruit en, directe oorzaak, er was onenigheid tussen mij en de redactie over een tweetal columns. Exact een maand later, 1 februari, overleed Nanda en zodoende had m'n website eigenlijk niet zoveel zin meer. Zelf schreef ik nog wel, maar geplaatst werden m'n stukken nergens. Eind 2012 kwam daar echter een beetje verandering in, met een briefje in de Metro en een groter stuk op opiniestukken.nl, maar niets wees erop dat er, qua schrijven, heel veel meer inzat. Af en toe stuurde ik ergens iets naartoe, wat eigenlijk standaard tot een 'nee' leidde, maar in 2014 begon het tóch ineens te lopen. Briefjes in de Metro, brieven in de NRC, opiniestukken.nl, iets in Trouw, iets in het Noordhollands Dagblad. Medio 2015 kwam daar een heus tweeluik in Archeologie Magazine bij (over farao Seti I), sinds oktober van dat jaar ben ik zelfs Egypte-columnist voor de website van dat blad en afgelopen weekend, op 1 juli precies, verscheen er opnieuw iets in de papieren versie. Onder de kop "Dwalen door Enkhuizen" vindt u in het juli- en augustusnummer van Archeologie Magazine een heuse stadswandeling langs verschillende minder bekende Enkhuizer bezienswaardigheden, dus, zo kunnen we wel stellen, uiteindelijk heeft die websiteregistratie tóch zin gehad. Niet als hulpje bij een of ander boekproject, maar als heus digitaal portfolio. En de naam? Die blijft, dat staat vast, gewoon hetzelfde, want zonder La Nanda was ik wellicht nooit gaan schrijven en waren Seti en Enkhuizen waarschijnlijk nooit in Archeologie Magazine gekomen.






Weblog 13 juni 2016
Wie wat bewaart, die heeft wat, zeggen ze weleens. Iets dat zeker klopt, want vandaag meldde het Noordhollands Dagblad dat de Gemeente Enkhuizen er eind 2014, qua het in bouwkundig verantwoorde staat van de hertenkampkantine brengen, vanuit ging "dat met het vernieuwen van het dak kon worden volstaan", maar wat hebben de archieven daar eigenlijk over te melden? Ik ben eens in mijn hertenkamp-knipselmap gedoken en vond daarin een stukje dat (bijna) precies vijf jaar geleden in de krant stond. "Gebouwen plantsoen aan vernieuwing toe", luidde de kop, en verderop in het stuk werd gemeld dat het hertenkamp-gebouw "arbotechnisch al een paar jaar [is] afgekeurd". Sterker nog: de conclusies kwamen van een door de gemeente zélf aan het werk gezet onderzoeksbureau (ICS) dat haar opdrachtgever onomwonden adviseerde "de gebouwen nog deze raadsperiode te vervangen" (in 2011, dus qua raadsperiode wordt ermee bedoeld dat het vóór 2014 moest gebeuren).
Men wist, kortom, in 2011 al precíés hoe alles er qua gebouwen bijlag, maar in 2014 gaat de gemeente er ineens, alsof ze van niets weten, vanuit dat alleen een paar nieuwe dakpannen wel genoeg zijn - om vervolgens, een maand of wat later, te concluderen dat de gebouwen toch eigenlijk helemaal maar vernieuwd moeten worden. Wat is dat voor iets? Was men in 2011 voorbarig met het afkeuren van de gebouwen? Of hoopte de Gemeente recent om voor een dubbeltje op de eerste rang te zitten met slechts een nieuw dak in plaats van een compleet nieuw gebouw? Enerzijds doet het er natuurlijk niet toe, het geld immers lijkt te gaan komen, maar aan de andere kant kost dit soort gedoe wel tijd en tijd, zo wil het cliché, is geld. Een goedje dat, zo was het toch?, bepaald niet over de plinten klotst - zéker in Enkhuizen (zie hier).





Weblog 29 mei 2016
Het plaatje links hieronder (opklikbaar voor vergroting) is een tekening van de plannen die Leekerweide, de Baanbreker en de Gemeente Enkhuizen hebben met het hertenkamp. Te zien, ergens in het midden, is een pad dat dwárs over het grote veld loopt (ter vergelijking is hier een Google-luchtfoto van het terrein zoals het er nu uitziet) en als gevolg van dat pad zullen de lama's en herten substantieel aan ruimte gaan inboeten (het stuk grond rechts van het pad gaat naar de schapen en geiten). In mijn optiek zonde én onnodig, want het kan ook anders. Voor de boerderijdieren (geiten, schapen, varkens) kunnen elders op het terrein stukjes grond worden gerealiseerd en als je een beetje schuift en meet, dan komt het terras ook nog op een mooiere plek te liggen!! Het grote ruime veld is juist wat het hertenkamp mooi maakt, wat het onderscheidt van veel andere kinderboerderijen, en het is een té mooi uitzicht om zomaar te verkwanselen (plus dat de lama's en herten zo veel als mogelijk ruimte verdienen). Ik heb gisteren een alternatief idee voor het terrein geschetst (zie de opklikbare foto rechtsonder) en mocht u dit lezen en er een op- of aanmerking over hebben (volgens mij leest geen hond dit weblog, dus ik ga er niet vanuit, maargoed, wie weet!), mijn mailadres is te vinden op de contactpagina van deze website.





Weblog 27 mei 2016
Leuk nieuws vandaag: een ingezonden hiërogliefenbrief in het NRC-Handelsblad!! Jammer is wel weer dat ie is ingekort (met ruim twee zinnen), maargoed, hij staat er in ieder geval in. Onze moderne digitale gadgets hebben, al hun voordelen daargelaten, ook nadelen, terwijl hiërogliefen uiterst lang houdbaar blijken (duizenden jaren!!) en dat mogen mensen zich best eens beseffen.


En dan nog iets anders. In mijn weblog van 22 december vorig jaar had ik het over een vacature voor het hertenkamp. Gezocht werd een begeleider en het betrof, nogmaals, een vacature voor het hértenkamp, dus je zou verwachten dat er ook wel naar affiniteit met dieren werd gevraagd, maar dat bleek dus niet het geval. Een beetje raar, leek me, maar het lijkt er een béétje op dat het bij Leekerweide en de Baanbreker standaardprocedure is om de dieren niet al te serieus te nemen, want deze week vond ik op internet twee nieuwe vacatures. Er wordt gevraagd om iemand om te klussen en om iemand voor de dieren, maar waar bij de klusser als kenmerk wordt gevraagd dat je "technisch handig" moet zijn (zie hier) staat bij de dierenvacature helemaal níéts bij de kenmerken - geen dierenliefde, geen affiniteit met dieren, geen affiniteit met buitenwerk, helemaal niets (zie hier). Kennelijk zijn de instanties (Leekerweide, Baanbreker, de Gemeente) zo gefocust op al hun papieren werkelijkheden dat ze vergeten dat de hele boel uiteindelijk om de dieren draait...




Weblog 18 mei 2016
Nog nooit meegemaakt dit, een twitterbericht van me dat 120 keer is geliked en maar liefst 200 keer is geretweet!!


Maargoed, genoeg gekkigheid; tijd voor iets serieuzers. Mijn nieuwste column voor Archeologie Online namelijk (vandaag online gegaan) gaat over de oud-Egyptische heren Nianchchnoem en Chnoemhotep en het zou zomaar kunnen dat zij een heus homo-koppel vormden. Voor de meeste Nederlanders misschien weinig noemenswaardig, gezien onze houding hieromtrent, maar let wel: de mannen in kwestie leefden ruim 4.000 jaar geleden (!!) en bekleedden, homo of niet, een hoge functie aan het hof van de toenmalige farao. Iets dat behoorlijk bijzonder is (als het waar is (het zouden ook broers in plaats van geliefden kunnen zijn geweest)), want heden ten dage heeft men in Egypte en omliggende landen een op z'n zachtst gezegd ietwat minder tolerante houding jegens homo's...








Weblog 6 mei 2016
Leuk schrijfnieuws (een Enkhuizen-stuk van me in Archeologie Magazine), dus de vlag kan uit. En niet zomaar uit, maar uit in Enkhuizen-stijl!!





Weblog 14 april 2016
Op de paastafelfoto in mijn vorige weblog (zie hieronder) was een cadeautje te zien - rechts van de paastak en achter het beschilderde ei. Op Paasochtend gingen het lint en het paaspapiertje eraf en hoewel ik al enig vermoeden had van wat erin zat (had 'm zelf gekocht, dus vandaar) was de blijdschap er niet minder om. Een prachtig boek, dat je zelden ziet, over de graftombe van farao Seti I. Of eigelijk, meer precies, de catalogus bij een tentoonstelling over z'n graf die in 1991 werd gehouden in een museum in Zwitserland. Het boek staat vol foto's en oude prenten van de schitterende tombe (waarover ik een paar maanden terug nog iets schreef voor de website van Archeologie Magazine), dus de 27e maart was dit jaar met recht een vrolijk Pasen!!






Weblog 16 maart 2016
Kerstmis vind ik niks ("een jaarlijks terugkerend bal van gemaakt, geforceerd en gevoelloos", schreef ik 21 december vorig jaar in een column), maar gelukkig is dat voorlopig geweest en is het momenteel tijd voor Pasen. Het feest van de paaseitjes, de paastak, het paasontbijt en de paaswandeling - veel leuker dan dat verschrikkelijke, mainstream en over the top verworden Kerstmis. En daarom, vanaf deze plek, iedereen hele fijne Paasdagen en een vrolijk en gezellig voorjaar gewenst!!





Weblog 17 februari 2016
Vandaag is mijn vijfde Egypte-column verschenen op de website van Archeologie Online (zie hier). Het onderwerp deze keer is wiskunde in het oude Egypte en ergens halverwege de tekst komt de zogeheten papyrus-Rhind aan bod. Iets dat niet zo gek is, aangezien die papyrus zo ongeveer synoniem staat voor wiskunde in de tijd van de farao's (voor wie er meer over wil lezen, zie hier), en hoe saai een en ander er op het eerste gezicht misschien ook uitziet, al die cijfers en berekeningen, maar deze kennis heeft er wél mooi voor gezorgd dat de oude Egyptenaren hun iconische Grote Piramide konden bouwen. Zelf heb ik er geen foto's van (ben er nog nooit geweest), maar op het internet vond ik deze prachtige plaat van de Koningskamer (klik op 'Koningskamer' om de foto te zien). Volledig van graniet, een mathematisch stukje vakwerk en dat letterlijk míddenin de Grote Piramide. Ik zeg: petje af!!





Weblog 16 februari 2016
Begin maart vorig jaar debatteerde de Tweede Kamer over de risico's van gaswinning en tijdens dat debat diende Kamerlid Ouwehand van de Partij voor de Dieren een motie van wantrouwen in tegen minister Kamp. Deze kreeg uiteindelijk onvoldoende steun, slechts PVV en Henk Krol (50plus) stemde mee, en zodoende liep het debat met een sisser af. Tot zover niets bijzonders, zou je zeggen, maar eenmaal uitgedebatteerd mompelde Kamervoorzitter Van Miltenburg (inmiddels afgetreden) over de motie dat ze het maar "much ado about nothing" vond (een hoop heisa om niks) en dat had ze beter niet kunnen zeggen, want wat was bedoeld als mompelen hoorde niet alleen de persoon naast haar, maar iedereen. Ie-der-een. Inderdaad: de microfoon stond nog open.
Het gebeurt geloof ik vaker, hoge bobo's die meestal een strak diplomatiek gezicht ophouden, maar soms even uit hun rol schieten en hun ware aard laten zien - iets dat in de buurt van een microfoon nou niet echt handig is. In het bovengenoemde geval van Van Miltenburg was het niet ingepland, want mevrouw dacht dat de microfoon al uitstond, maar het kan er ook uitglippen terwijl je je gewoon dondersgoed bewúst bent van het feit dat men meeluistert. Iets dat vandaag een jaar geleden, 16 februari 2015, gebeurde, want op die dag was er op Radio Enkhuizen een interview met ene Monique van der Heijde, destijds manager bij WmoBuroFlo, over het Enkhuizer hertenkamp en de overname door Leekerweide en de Baanbreker (en WmoBuroFlo, onderdeel Leekerweide). Een echt denderend gesprek was het niet, maar op een gegeven moment (03:07 minuut) vielen er een paar interessante woorden. Woorden die, een beetje zoals bij Miltenburg destijds, het ware binnenste van mevr. Van der Heijde prijsgaven (of breder: hoe zorgmanagers écht over de mensen onder hen denken). Enfin, dit werd er gezegd en let wel: "ze noemen zichzelf graag medewerker" werd op een hooghartig toontje uitgesproken en "zeg maar cliënten" kwam er lachend uit.


Ze kijken op de werkvloer neer, what else is new. Maargoed, er is meer, want in het bewuste interview werd over de medewerkers gezegd dat ze zouden worden meegenomen in de dingen die op het hertenkamp gaan veranderen (iets dat niet is gebeurd, want alles qua herinrichting is gewoon door hogerhand uitgedacht en -getekend) en over het contract tussen Gemeente en Leekerweide werd gezegd dat het hertenkamp binnen drie jaar exploitabel moet gaan zijn. Iets dat nog lastig kan worden, want inmiddels zijn er 13,5 van die 36 maanden verstreken (zeg maar 37,5%), maar qua vorderingen staan ze om eerlijk te zijn nog niet eens op 10%. Opzich nog geen reden tot paniek, want met een beetje begeestering kun je een hoop bereiken (zie Sprookjeswonderland, vanuit het niets opgezet door een enthousiaste Henkûzer en thans een enorm succes), maar zolang die begeestering achterwege blijft en ze in plaats daarvan blijven sukkelen met louter managers en ander bureaucratisch zorggedoe moet ik het allemaal nog zien. Het lijkt heel wat, al die managers bij zorgclubs en elders, maar uiteindelijk zijn ze vooral een hoop geblaat en weinig wol. Of, om met mevrouw Van Miltenburg te spreken, "much ado about nothing".






Weblog 2 februari 2016
Dinsdag 4 december 2007 kregen de stalletjes van de geiten en schapen op het hertenkamp te Enkhuizen stuk voor stuk mooie nieuwe hekken (zie foto hieronder, nummer 1). Oud nieuws, denkt u nu wellicht, maar de hekken in kwestie, hoe mooi en nieuw ze ook waren, zijn uiteindelijk niet lang netjes gebleven, want schapen en (vooral) geiten kunnen nogal sloperig zijn. Reeds anderhalf jaar na het plaatsen van de hekken trachtten sommige dieren zich er al onderdoor te wurmen en bolden de hekken al op doordat de dieren zich er tegenaan wreven en inmiddels, acht jaar later, is er van de hekken weinig meer over (zie foto nummertje 2). Als er onderaan de hekken, net als bovenaan, een stang had gezeten, dan lagen ze er nu waarschijnlijk stukke, stukke beter bij, want die stangen zorgen voor stevigheid en als hekken worden gebruikt bij dieren is dat wel nodig ook, maargoed, dat is destijds dus niet gebeurd. Hoe dan ook, terug naar het heden. Gisteren, maandag 1 februari 2016, werd er op een heel ánder deel van het hertenkamp (daar waar vorig jaar brand was) een spiksplinternieuw stuk hek geplaatst (zie foto 3), als onderdeel van de herinrichting van het hertenkampterrein, en wat denkt u? Precies, een hek zónder onder-stang (zie nummertje 4)!! Het terrein in kwestie moet uiteindelijk gaan dienen voor uitgerekend de schapen en geiten, dus de Gemeente + Leekerweide en co. hadden beter voor een hekwerk mét onder-stang kunnen kiezen, maargoed, dat hebben ze zich vanuit hun kantoren en vanachter hun bureau's kennelijk niet gerealiseerd. Er staat nu een nieuw hek, zónder onder-stang, en de dieren, inderdaad, die maken er reeds op dag één al gretig gebruik van (geen grapje: zie foto 5 (vandaag genomen)). Als de boel wordt gelaten zoals het nu is, dan is alles in no time kapotgerafeld en moet er wéér een nieuw hek worden aangeschaft, wat niet gratis is, dus het lijkt mij dat er alsnog moet gaan worden gezorgd voor onder-stangen. Iets dat niet zomaar een, twee, drie gaat lukken, want de palen van het nieuwe hek zijn er niet op gemaakt om gemakkelijk onder-stangen te plaatsen (zie 6 voor hoe het had moeten zijn), dus dat wordt klussen voor de Gemeente + Leekerweide en co. Klussen én een extra beetje geld uitgeven, al is het maar een schijntje, en dat is zonde, want dat geld had beter besteed kunnen worden (ze zeggen nota bene zelf steeds dat geld zo'n groot probleem is...). Als de hoge heren en dames managers en ambtenaren eerst even met de werkvloer hadden overlegd (ik dacht er van de zomer nog aan, "als ze bij het uitkiezen van hekken maar wel rekening houden met de dieren..."), dan had dit voorkomen kunnen worden, maargoed, ze begaan kennelijk liever overbodige fouten, dan dat ze serieus luisteren naar mensen die wat lager op de ladder staan. Zou dat nou die spreekwoordelijke arrogantie van de macht zijn?





Weblog 20 januari 2016
Goed nieuws en slechts nieuws, deze keer. Het slechte nieuws, om mee te beginnen, betreft een column over de Hoornse wethouder Bashara (hier terug te lezen). Aangezien het een regionale bestuurder is, en aangezien het nogal vreemd is dat een wéthouder een burger zonder enige aanleiding blokkeert na slechts één enkel vráágje, had ik het stuk naar het Noordhollands Dagblad gemaild, maar helaas: het wordt niet geplaatst. Volgens de hoofdredacteur van het NHD is het namelijk, ik citeer, "meer een politiek statement getint met een persoonlijke vete en dus ongeschikt voor onze kolommen". Nou lijkt het genre opinie in de krant mij juist bedóéld voor politieke statements en werd ik, zoals u in de link hierboven heeft kunnen lezen, al na één enkele vraag, meer niet, door dhr. Bashara geblockt, dus dat "vete" zie ik ook niet helemaal, maargoed, het zij zo.
Vroeger had het beroep van wethouder misschien nog iets van standing, was er nog reden hen te respecteren, maar tegenwoordig is het kennelijk van groter belang dat je uit het juiste linkse hout bent gesneden. Positieve discriminatie heette dat geloof ik - liever een GroenLinks-type met buitenlandse naam (en dito taalbeheersing, zie hieronder), dan een man of vrouw die ook kan omgaan met mensen búíten het eigen wereldje (en voor wie mijn score niet gelooft: ik heb mijn dictee naar de Taaladviesdienst van het Genootschap Onze Taal gestuurd en door hen laten nakijken).


Naast bovenstaand slechte nieuws (het blijft bedenkelijk dat politiek en media tegenwoordig zo slecht tegen andere geluiden kunnen) is er gelukkig ook nog een beetje goed nieuws, want vandaag is mijn vierde Egypte-column geplaatst op Archeologie Online. Onderwerp deze keer is de graftombe van farao Seti I en mocht u geïnteresseerd zijn, hier is het te lezen (met hier een back-upje). Veel leesplezier!!





Weblog 22 december 2015
"Voor de [...] verzorging van de dieren", zo meldde de Gemeente Enkhuizen 4 augustus jongstleden over het hertenkamp en wat er was afgesproken met de zorginstellingen die de boel thans beheren, "is professionele begeleiding ingezet". Een mededeling die geen woord Latijn bevat, zou je zeggen, zo met dat glasharde 'professionele begeleiding', maar klopt dat wel helemaal? Gister publiceerde De Baanbreker, een van de instellingen die het hertenkamp nu beheren, een vacature op haar website (zie hier, met hier een screenshotje voor mocht men het stiekem aanpassen) en in die vacature staat een hoop typische managementstaal. Je moet het totale proces coördineren, kunnen coachen, competentiegericht werken met cliënten, proactief zijn en een helicopterview hebben (schitterende term, trouwens). Gevraagd wordt een welzijnsopleiding, iemand die kan netwerken en je moet, belangrijk, tolerant zijn ten opzichte van diversiteit in culturen. Allemaal leuk en aardig, en verder geen punt hoor, maar waar blijft het puntje "affiniteit met dieren"? Ik bedoel, je komt te werken op een buitenlocatie en wordt (mede)verantwoordelijk voor lama's, herten, emoes, geiten, schapen, varkens, konijnen, kippen en ander gevogelte, dus ligt het dan niet voor de hand dat in de vacature mee te nemen? Tuurlijk, een van je taken is het "verzorgen van de nandoe’s, schapen, geiten en pluimvee" (Nanda, de nandoe, is overigens al bijna vier jaar overleden, maar die hebben ze bij de Baanbreker kennelijk even gemist) en ja, er staat bij de opleiding dat deze "evt. aangevuld [kan worden] met dierenverzorging", maar dat is eventueel, voor de leuk dus. Het zou handig zijn, is een leuke meepakker, maar dat is het dan ook. Tuurlijk, je kan geen afgestudeerd bioloog vragen, dat spreekt voor zich (en is ook helemaal niet wenselijk), maar er wordt zelfs niet eens gevraagd naar iets van affinitéít, helemaal niets!! De Burgemeester en wethouders schrijven de Gemeenteraad, in die brief (zie linkje hierboven), dat er voor de dieren "professionele begeleiding [wordt] ingezet", maar in de vereisten die aan diezelfde begeleiding worden gesteld spelen de dieren geen enkele rol (getuige dus die vacaturetekst, zie linkjes hierboven). Wat is daar professioneel aan? De eerste de beste crea-madam van Leekerweide kan, in theorie, het keramiekatelier waar ze nu werkt verruilen voor het hertenkamp. Als je maar voor mensen kan zorgen, een beetje kan lullen en zo'n helicopterview hebt, daar gaat het om, en die dieren? Ach, dat vindt zichzelf wel uit. Onprofessioneel, als je het mij vraagt, en dat terwijl de Gemeente aan de Raad dus juist schreef dat er "professionele begeleiding" wordt ingezet. In wezen gaat het hier om het fout informeren van de Gemeenteraad, want Burgemeester en wethouders schrijven iets dat gewoonweg niet klopt, maargoed, men zal wel weer vinden dat Dave overdrijft - ook al staat het allemaal zwart op wit (sla de documenten er maar op na).





Weblog 17 december 2015
Er valt weer een hoop te schrijven, zo bedenk ik me, al kijkend naar StudioPowned. Meer en meer verbaas (en, gebiedt de eerlijkheid me te zeggen, erger) ik me aan wat spreekwoordelijk vaak de "linkse goedmens" wordt genoemd. U weet wel, mensen die over IS-gangers heel genuanceerd lopen te murmelen dat er gebrek is aan stages en dat zulke jongeren te weinig kansen krijgen (alsof dat, als het al een-op-een zo is, een geldig excuus zou zijn voor genocidale gruweldaden), maar die de PVV en het Front National tegelijkertijd vergelijken met een niet nader te noemen Duitse leider. Even los van wat je van die partijen vindt hoor, maar er worden dus onthoofdingen (!!) besproken in nuance, enerzijds, terwijl twee politieke partijtjes, anderzijds, zonder scrupules met Hitler worden vergeleken. Het zijn dezelfde mensen die te hoop lopen tegen Poetin en Israël, maar zwijgen over Saudi-Arabië en Jemen. Het zijn de mensen die Mohammedcartoons "toch wel kwetsend" vinden, maar, in de vorm van bijvoorbeeld dwdd's Lucky-TV, uit volle borst lachen om de Paus en het Vaticaan. Als een geblonderde politicus de Koran wil verbieden, wat je daar verder ook van vindt, dan schreeuwen ze moord en brand (terwijl er toch het nodige aan haat in dat boek staat), maar van Zwarte Piet willen ze af (want: kwetsend) en wie er een andere mening op nahoudt aangaande het vluchtelingendossier, die krijgt onomwonden de wind van voren. Hun mening, hun ideeën, "deugen" en zijn goed, zo menen ze, en elk andere geluid wordt te vuur en te zwaard bestreden. Als ware dominees preken ze vanaf hun kansels het heilige linkse gelijk. En, alsof het een stel orthodox gelovigen betreft, ze zien hun mening niet als slechts mening, nee, het is de absolute en totale waarheid. Respect voor de islam - punt. Ruim baan voor de vluchtelingen - punt. Weg met Zwarte Piet - punt. Alle terreur is onze eigen schuld - punt. De EU is goed en Rusland fout - punt. Claudia de Breij's Mag ik dan bij jou? is prachtig en verdient een breed dwdd-podium, maar GeenStijl of Powned zijn walgelijk en smerig en zouden eigenlijk gewoon verboden moeten worden - punt. Zij, zo zindert het, zijn juist, zij zijn de standaard - en de rest is fout en verkeerd. Het is Orwells Animal Farm in optima forma: de woorden zijn mooi (vrede, gelijkheid, liefde, tolerantie) en idealen goedbedoeld, maar achter die schaapskleren huist een heel, heel enge wolf. Zij met de goede bedoelingen en mooie intenties, die moet je het meeste vrezen - het zou zo een Chinees tegeltje kunnen zijn.

Enfin, even iets anders dan, want we schijnen in een recordbrekende laatste maand te zitten ("Lente in december", zo kopte de NOS erover). Ergens wel jammer, want zeg nou zelf: bij winter en Kerstmis horen toch gewoon sneeuw (foto's zijn van een paar jaar terug)?







Weblog 4 december 2015
Zou het dan toch? Ja? Zou het dan tóch?! De media, zo luidt het cliché, zijn links, maar, zoals een ander cliché dan zegt, cliché's zijn niet zomaar cliché. Een tijdje terug, op 27 juli, schreef ik een kort ingezonden briefje over de Egyptische obelisk in Parijs, een briefje dat ingaat tegen het oprukkende beeld dat het Westen inherent fout en schuldig is, maar de NRC, waarnaar ik hem mailde, wilde hem niet plaatsen. Iets recenter, 26 oktober, schreef ik een brief over de vluchtelingen, een behoorlijk genuanceerde (dus geen "daar moet een piemel in!"), maar helaas, ook die werd door de NRC geweigerd. Een derde, 15 november geschreven, ging over de aanslagen in Parijs (waarin ik een vraagteken plaatste bij het gebrabbel steeds over stages en discriminatie) en, inderdaad, ook van dat schrijfseltje wilde de NRC niets weten. Nu zou je kunnen zeggen dat niet zozeer de media links is, maar eerder de NRC, maar dan heb ik nieuws voor u, want een recent Zwarte Pietenstuk van me (waarin de klachten van Quinsy en co. in een heuse wiskundige formule werden gegoten) werd geweigerd door de Trouw (en, gebiedt de eerlijkheid me te zeggen, door een rechtsige nieuws- en opiniesite) en weer een ánder Zwarte Pietenstuk (welke hier als column is te lezen) haalde het niet tot het Noordhollands Dagblad. Nou kunnen al die weigeringen natuurlijk te maken hebben met ruimtegebrek, met simpelweg een andere keuze of, het kan, met een eventueel gebrek aan kwaliteit in mijn stukjes, maar het is, op z'n minst, wel een beetje opvallend. Ik scheld niet, roep geen termen als "aap", citeer in een van de stukjes nota bene twee egyptologen, ben niet radicaal zwart of wit, maar eerder iets van genuanceerd en qua leesbaarheid valt het volgens mij ook allemaal prima te behappen. Zou het dan toch, tóch, dat linksige van de media zijn? Enfin, wat twee van de briefjes betreft, oordeel zelf:




En dan, we ontkomen er niet aan, het hertenkamp. Exact een jaar geleden, 5 december 2014, kwam de gemeente Enkhuizen met een brief over de overname van het hertenkamp, en berichtte het NHD, gebaseerd op wat er letterlijk in die gemeentebrief stond, dat de kantine/stal zou worden opgeknapt "in het eerste halfjaar van 2015". U raadt het al: dat opknappen is nog altijd niet gebeurd. Er wordt opnieuw, nog steeds, gepraat, vergaderd, overlegd, om de tafel gezeten en gesproken en de subkop (of hoe noem je dat) boven het NHD-stuk, "cliënten en vrijwilligers Philadelphia kunnen werk voortzetten bij nieuwe beheerders", is met de kennis van nu een heel wrang lachertje gebleken. De begeleiders van destijds kregen nul komma nul kans om hun werk voort te zetten, de vrijwilligers van toen zijn volgens mij inmiddels allemaal vertrokken (en dat ging bepaald niet altijd op een fijne manier) en van de cliënten van een jaar geleden is effectief slechts een handvol over. De kloof tussen werkvloer en management is groter dan ooit tevoren, het is in wezen een grotere bende dan het ooit eerder is geweest, de sfeer is zo ongeveer weg en de dagelijkse gang van zaken loopt lang niet altijd zoals het zou moeten gaan (ik noem, bijvoorbeeld, het 's avonds een keer wagewijd openstaan van de hekken en het onvermogen vervolgens van de verantwoordelijk manager om ze weer dicht te krijgen (de sleutel moest uit Hoorn komen...)). Mij was eind vorig jaar, in een gesprek, beloofd dat ik serieus zou worden genomen, en betrokken zou worden bij bijvoorbeeld zoiets als het maken van infobordjes en folders, maar wat schetste afgelopen dinsdag mijn verbazing: de infobordjes die ik in 2008 had gemaakt (en welke me in het kader van de door de gemeente bepleitte "educatie" toch geen overbodige luxe lijken) lagen letterlijk op een berg vuil. Op UV- en regenbestendig spul gedrukt, met tekst en foto's, en de namen van de diersoorten in Nederlands, Engels, Frans, Duits én Latijn (!!), maar door Leekerweide en co. weggeworpen als ware het een paar ouwe kranten. Een jaar terug, in mijn weblog van 7 december, schreef ik "eerst zien en dan pas geloven" (scroll maar naar beneden) en inmiddels heb ik het wel gezien. Het is dieptreurig en doodzonde. En dat de trein desalniettemin onverdroten doordendert, het interesseert degenen die hier iets over te zeggen hebben echt geen ene malle moer allemaal, is misschien nog wel erger. Het gaat ze maar om één ding en dat zijn hun toko's, hun zorgtoko's. Het hertenkamp is gastheer, de zorginstelligen de parasieten. De gemeente ondertussen geeft, zoals we gewend zijn, geen krimp (als je niet oppast blokkeren raadsleden je bij een al te kritisch geluidje...) en de media doen er verder ook niets mee. Links? Of kan het alles en iedereen (Enkhuizen incluis) gewoon geen moer schelen? U mag het zeggen.





Weblog 3 november 2015
"In het eerste halfjaar van 2015", zo schreef de Gemeente Enkhuizen (december vorig jaar) over het hertenkamp in een officiële raadsbrief, "wordt [...] het kantinegebouw opgeknapt". Het betreft hier een gebouw waarover het Noordholland Dagblad reeds in juni 2011 schreef dat het "arbotechnisch al een paar jaar is afgekeurd" (Enkhuizen werd dan ook geadviseerd "de gebouwen [...] te vervangen"), dus je zou verwachten dat het opknappen serieus wordt aangepakt, maar helaas: er is, hooguit, sprake van wat lapmiddelen. Een beetje opruimen hier, wat herinrichten daar en een nieuw kacheltje voor de kantine (waar we eind 2013 nog hals over kop uit moesten vanwege de veiligheid...). Uiteraard begrijp ik dat men niet á la minuut iets nieuws kan neerzetten, zeker niet in deze tijd, maar het gaat daar in wezen ook niet eens om. Er worden dingen geschreven, door de Gemeente in nota bene een officiële brief, en die dingen worden vervolgens doodleuk niet nagekomen. Nogmaals: het is ook geen sinecure, dat geloof ik graag, maar waarom belóófden ze het dan? En waarom heeft de krant het erover dat er "al veel gebeurd" is, terwijl er in werkelijkheid nog helemaal niets is gebeurd? Tuurlijk, er is die speeltuin, maar dat is een initiatief van de Witte Schuur, niet van Leekerweide. De kippen hebben een hok, zo zou je kunnen zeggen, maar dat hadden ze voorgaande jaren ook gewoon. Er zijn vrijwilligers, zo zou Leekerweide aan kunnen voeren, maar die waren er vorig jaar ook. Er wordt her en der wat gerommeld, geschoven, opgeruimd en geklust, zou argumenteel kunnen worden aangehaald, maar dat gebeurde de voorgaande jaren ook. Substantieel is er, eerlijk is eerlijk, geen biet veranderd. Ook hier geldt dat dat niet eens zo gek is, gezien alle gedoe en het eeuwige gebrek aan geld, maar stevenen we zo onderhand niet een béétje op een herhaling van het hele Philadelphia-verhaal af? Aan de top wordt gesproken, overlegd, vergaderd, om de tafel gezeten en gepraat, de werkvloer intussen moddert voort en qua personeel zijn er meer managers dan gewone begeleiders. Tien maanden zijn er voorbij gegaan, sinds de overname, en het is er op generlei wijze beter op geworen. Doodzonde en zo onderhand ook wel een beetje gênant, maargoed, het heeft ook een voordeel, want dat vermaledijde pad dwars over het veld (zie m'n weblog van 22 september) wordt op deze manier gelukkig uitgesteld (en van uitstel komt misschien wel afstel, let's hope!!).

Enfin, de herfst ondertussen (een seizoen waarvan ik wat foto's in m'n fotoalbum heb gezet) is een écht hertenseizoen. De mist en gekleurde blaadjes geven het park iets bossigs (bos-achtigs) en wie bos zegt, die zegt natuurlijk hertjes. Afgelopen zondag lukte het me een foto te maken van een moederhert die heel liefdevol haar kalfje aan het wassen was (eerste foto hieronder), maar dé hertengebeurtenis bij uitstek in de herfst is natuurlijk de bronsttijd. Dus, om dit weblog te eindigen waarmee het begon: instanties komen en gaan, maar de natuur blijft, daar zorgt hertenbok Elvis dus wel voor (foto twee hieronder), altijd bestaan!!






Weblog 29 september 2015
Of mijn Trouw-opiniestuk van 25 augustus nog extra krabbels heeft opgeleverd weet ik niet, maar de referendum-actie GeenPeil heeft ruim 450.000 handtekeningen opgehaald (150.000 meer dan nodig), dus die volksraadpleging, die komt er!! Wat mij betreft goed nieuws, want de Europese trein dendert veel te snel en kan dus wel wat remming gebruiken. Enfin, nog even iets anders, want het is inmiddels ruimschoots herfst (sinds de 23e, geloof ik), maar het zonnetje trok zich daar vandaag weinig van aan en zodoende konden de vliegen nog even struinen tussen het wol van mijn lama's. Ronduit gemeen, dat die micro-beestjes dat doen, maar het levert wel grappige plaatjes op. Grappig en contrastrijk, want vergeleken met zo'n ieniemini-vlieg zijn lama's en mensen echt reusachtig - de pootjes van die insectjes zijn amper dikker dan een haar!!





Weblog 22 september 2015
Vorige week werden de plannen met betrekking tot het hertenkamp naar buiten gebracht. Deels prima, want dat er wat meer reuring wordt gecreëerd voor de bezoekers is alleen maar leuk (de natuurspeeltuin, een terras, theehuis, meer "interactie" tussen mens en boerderijdier), maar wat het grote veld betreft, alwaar de lama's en herten lopen, ben ik er, op z'n zachtst gezegd, niet gerust op. De winterweide wordt nog kleiner dan ie al is, er komen hekjes langs een aantal bomen op het veld en er komt een pad/weg dwárs over het veld, waardoor de lama's en herten substantieel in ruimte gaan inboeten. Er wordt gezegd dat dat wel mee gaat vallen, en dat dat pad gelijk loopt aan wat nu het hek tussen zomer- en winterweide is, maar ik heb de plannen eens over een luchtfoto (bron: Google Maps) van het terrein gelegd (er zijn computerprogramma's die dat mogelijk maken) en daaruit blijkt, zie hieronder zelf, dat dat meevallen nogal tegenvalt. Kijk zelf, zou ik zeggen, en vraag je af of het weidse hertenkamp-uitzicht (onderste foto) moet worden gekoesterd, of opgeofferd aan de "vooruitgang". Ik koester het liever (de plannen en ideetjes kunnen prima worden ingepast zónder het veld aan te tasten, lijkt me), maargoed, ik ben vrees ik de enige. Júíst de bovengemiddelde ruimte voor de lama's en herten maakt het hertenkamp zo mooi, aangezien ze het elders meestal met minder vierkante meters moeten doen, maar als andere mensen (lees: managers) dat graag slopen en de rest van Enkhuizen vindt het allemaal vooral heel mooi en positief en veelbelovend - tsja, wat kan ik dan nog? Laat dan maar, zou ik zeggen, ga je gang maar. Stik d'r maar in.


Voor vergrotingen: klik op de foto in kwestie






Weblog 11 september 2015
Ik zou er natuurlijk een hele, hele hoop woorden aan kunnen wijden, maar waarom zou ik?? Een foto immers volstaat vandaag!!





Weblog 27 augustus 2015
Vandaag, donderdag de 27e augustus, stond er een artikel over het hertenkamp in het Noordhollands Dagblad. Enerzijds leuk, eindelijk een beetje meer duidelijkheid, maar anderzijds is het jammer dat die duidelijkheid, I'm sorry, niet bijster veel duidelijkheid schept. Enfin, ik heb er een zogeheten closeread over geschreven (da's dat je een krantenstuk zin voor zin becommentarieert), eentje welke u hier kunt vinden, en wacht maar weer af. Morgen werk ik, zo bedacht ik me net, precies acht jaar op het hertenkamp en in die acht jaar ben ik vooral aan de lama's (en Bontje) heel erg gehecht geraakt. Reden genoeg om het, als een luis in de pels (of vlieg in het verenkleed), voor hen op te blijven nemen. Die schatten verdienen dat gewoon!!!





Weblog 25 augustus 2015
Het blijft modderen, qua hertenkamp. De plannen zijn nog immer geheim en ter plaatse is er ten positieve nog niets veranderd (er wordt, voor de oplettende lezer erover begint, inderdaad een mooie natuurspeeltuin aangelegd, maar da's een Witte Schuur-initiatief, en geen instigatie van Leekerweide en co.). Wel heeft de grote kloof tussen werkvloer en management al een paar keer tot vervelende incidenten geleid en wordt de stad, ondanks het voornemen straks €150.000 bij hen op te willen halen, er op generlei wijze bij betrokken. Vervelend en een gemiste kans, maar gelukkig maken de dieren het ondanks alles nog immer goed. Het is nog even afwachten wat de grote vernieuwingsplannen voor hen in petto gaan hebben (mocht het negatief voor de dieren uitpakken, dan zal ik het er in ieder geval niet bij laten zitten en het onverkort voor ze opnemen), maar vorige week donderdagavond was het, als vanouds, een en al idylle. Een van de hindes zoogde haar kalf en ach, als je er eentje kunt zogen, waarom dan niet meteen twee?


En dan, u heeft het wellicht al op de HOME-pagina van deze site gezien, de Trouw. Vandaag stond er opnieuw een opiniestuk van me in en voor wie de term 'referendum' in deze context voor het eerst hoort, hieronder vindt u er wat meer over. Voor nóg meer info is er GeenPeil en of u nou pro- of anti-EU bent, gewoon even tekenen, want pro-democratie zijn we (een enkele IS-gestoorde daargelaten) allemaal!!





Weblog 11 augustus 2015
"Sesj nioe" (getranslitereerd als šs niw) is oud-Egyptisch voor "loopvogelschrijver". Het staat, u ongetwijfeld bekend, in echte hiërogliefen gekerfd op de grafsteen van Nanda de nandoe en nooit eerder heb ik de tekens zo scherp op de foto gekregen als vandaag. Onlangs namelijk werd ik op het knopje 'macro-fotografie' gewezen (m'n cameraatje heeft een hele hoop opties en dit was een van de velen die me nog onbekend waren) en met dat knopje wordt het ineens mogelijk om dingen van heel, heel, heel dichtbij te fotograferen. Iets dat een hele, hele, hele hoop mogelijkheden biedt, dus het kon niet anders of er moest een fotoalbumpje van komen. Veel kijkplezier!!





Weblog 10 juli 2015
Heel, heel, heel leuk nieuws, u heeft het wellicht al gelezen op de HOME-pagina van deze website. Archeologie Magazine gaat een stuk van mij, over farao Seti I (een van de belangrijkste heersers van het oude Egypte), plaatsen en ik ben daar ontzettend blij mee. Ik had het in 2013 vol goede moed geschreven, maar helaas wilde destijds geen enkel tijdschrift er iets mee doen (alleen Historia nam de moeite er in ieder geval naar te kijken, maar de rest deed er überhaupt niets mee). Een klein jaar gelegen echter stuitte ik, op het internet, op Archeologie Magazine en zij bleken, na een aantal mails over een weer, wél bereid om ernaar te kijken. Op 26 februari jongstleden werd me gemeld dat de kogel door de kerk was ("we gaan jouw verhaal plaatsen! Mijn adviseurs waren en zijn erg enthousiast!") en vandaag viel hier Archeologie Magazine nummer 3/2015 op de mat. Op de laatste pagina daarvan staat het rubriekje 'volgend nummer' en in dat rubriekje staat deze keer dat in het volgende nummer (september) een groot artikel over Seti komt. De aanhouder, zou je kortom kunnen zeggen, heeft gewonnen!!


En dan nog even twee kleine andere dingetjes. Allereerst een korte column over GroenLinks (na eentje over Jolande Sap en eentje over Bram van Ojik is het deze keer de beurt aan Liesbeth van Tongeren) en verder twee foto's. Eentje van een aantal heel kleine vogels (eendenpulletjes, onlangs uit hun eieren gekropen op het hertenkamp) en eentje van een heel grote vogel (emoehaantje Darwin, heel aaibaar en een schat van een jongen - uiteraard eveneens op het hertenkamp). Veel lees- en kijkplezier!!






Weblog 3 juli 2015
Het hitteplan, momenteel van kracht in verband met de recordbrekende temperaturen, schrijft voor dat er goed moet worden gedronken. Iets dat voor mensen geldt, maar óók voor dieren. Onderstaand hertenkalfje, op het hertenkamp te Enkhuizen, heeft die les goed in z'n pasgeboren oortjes geknoopt en laat zich, het lukt soms een glimp ervan op te vangen, de verse moedermelk van zijn hinde-mama goed smaken.


En dan iets heel anders. In 'de Gijzeling', aflevering 10 van het negende seizoen van de KRO-comedy Toen Was Geluk Heel Gewoon, zegt Nel op een gegeven moment dat de NRC "wordt gelezen door advocaten en doctoren". Een chique krant dus, maar vandaag stond er toch echt een ingezonden brief in van, jawel, een lamaverzorger. Niet zo heel gek, overigens, want het beroep van lamaverzorger biedt meer carrièreperspectieven dan je in eerste instantie zou denken. Neem bijvoorbeeld Evo Morales, sinds 2006 de president van het Zuid-Amerikaanse Bolivia; volgens zijn pagina op Wikipedia werd hij geboren in het Boliviaanse Hoogland, verhuisde hij later met z'n ouders naar de Laaglanden en begon hij zijn loopbaan als muzikant, cocaboer en, inderdaad, lamaherder. Leuk, lief, intelligent, karakteristiek, fascinerend, zijdezacht én goed voor je carrière dus, de lama.






Weblog 2 juli 2015
Het lijkt er, zo vertelde een betrouwbare bron me vandaag, meer en meer op dat de grote stal/schuur van het Enkhuizer hertenkamp (u weet wel, dat "Groene Hart") nog dit jaar zal worden gesloopt. Goed nieuws, zou je zeggen, want heel voortvarend, maar voortvarend of niet, persoonlijk twijfel ik een beetje (ik zie, om het in meteorologische termen te zeggen, in de verte een paar donkere wolken zich sinister samenpakken). Kort geleden namelijk is gemeld dat de gemeente weliswaar 50.000 euro in de nieuwbouw wil steken, maar het prijskaartje voor diezelfde nieuwbouw ligt minstens drie keer hoger ("voor nieuwbouw is 155.000 tot 202.864 euro nodig", schreef het Noordhollands Dagblad op 14 september 2013) en dat verschil wil men gaan binnenhalen bij de burgers en bedrijven in Enkhuizen. Let wel: dat wíl men dus gaan doen (dat is men, om het politiek te zeggen, "voornemens"), maar het geld ís er nog niet. Ik zou zeggen: gooi je spreekwoordelijke oude schoenen pas weg (sloop ze pas) wanneer er nieuwe zijn, maargoed, daar denken Leekerweide en co. kennelijk anders over. Ik hoop uiteraard dat het gaat allemaal gaat lukken met het hertenkamp (wie niet??), maar het zal me niets verbazen als we over een jaar of een, twee, drie, als Enkhuizen, met een nieuw hoofdpijndossier zitten (eentje waarover men tegen die tijd ineens allemaal een mening heeft, maar waarover nu niemand zich bekommert (behalve ik dan)). Nu is er in ieder geval nog een oude stal, maar straks is er helemaal níéts meer en wat dan?? Ik ben benieuwd...
Enfin, gelukkig leeft het leven gewoon zijn leventje verder. Langs het Schootsveld zwemmen twee zwanen met een paar jonkies (en ín het Schootsveldwater zwemmen vissen) en op het hertenkamp lagen de dieren vandaag in de schaduw en, soms, in de zon. Onderstaande foto is al wat ouder, want Ramses is inmiddels geschoren (wees dus gerust), maar toen ie z'n vachtje nog wel had, konden de kauwtjes er lekker op zonnen. Een echt zomerplaatje, kortom.







Weblog 25 juni 2015
Het onlangs geboren damhertenkalfje op het ********** te Enkhuizen (we mogen geen 'hertenkamp' meer zeggen...) liet zich afgelopen dinsdag even zien. Samen met mama hindemoeder (bokkevader Elvis gunde zijn kind geen blik waardig) ging ie aan de wandel, zie de eerste foto, en even later was er de mogelijkheid een heus klein staatsieportretje te schieten, zie foto twee. Erg lief!!



Dat namengedoe overigens is een ideetje van de managers en over managers gesproken; die heb je overal (in de zorg, het onderwijs, bij de overheid, bij banken, bedrijven en ga zo maar door) en overal lijken ze zich steevast in meerdere of mindere mate van een bepaald soort taaltje te bedienen. Over dat taaltje bestaat er een account op twitter en over dat account heb ik onlangs een korte column geschreven (zie hier). Veel leesplezier!!



Weblog 18 juni 2015
Als Abulkasim Al-Jaberi (u weet wel, die halvegaar die "fuck de koning!" riep) ons Sinterklaasfeest mag proberen te verzieken met een bot "fuck Zwarte Piet", dan mogen wij, ervanuitgaande dat hij moslim is (wat me niet onaannemelijk lijkt, gezien z'n naam), "zijn" ramadan (vandaag begonnen) best een beetje luister bijzetten met een foto van een lekker bordje eten ("Ramadan?? Jammer dan!!"). Iets met gebakken aardappeltjes, paprika en een groenteburgertje, bijvoorbeeld. Eet smakelijk!!





Weblog 12 juni 2015
Laten we, het is immers prachtig weer, beginnen met het goede nieuws. Zoals reeds gezegd dus dat mooie weer, waar de dieren op het Enkhuizer hertenkamp heerlijk van genieten, maar ook over Ramses zijn er goede berichten. In mijn weblog van 28 mei jl. meldde ik nog dat de vooruitzichten bepaald niet best waren, maar inmiddels is meneer op een uiterst strikt kool-dieet (of liever: een uiterst strikt GÉÉNkool-dieet) en voelt ie zich weer stukke beter. En tot slot, als klap op de positieve vuurpijl, ontwaarde ik vandaag het eerste hertenkalfje van dit jaar tussen de brandnetels op het grote veld. Ofwel: leve de lente!!




Dan het mindere nieuws. Het eerste, een aanslag nabij de befaamde Karnaktempel in Egypte, is niet slechts 'minder', maar ronduit verschrikkelijk. Godezijdank is de monumenten niets overkomen, maar ik hou m'n hart vast. Gelukkig gaat het in Egypte naar omstandigheden (vergeleken bij de geweldsorgieën in buurland Libië en het nabijgelegen Syrië en Irak) nog redelijk, maar het gevaar is nog allerminst geweken. Sommige mensen vinden het uiten van zorgen over monumentaal erfgoed niet chique, gezien het immense menselijke leed in die regio, maar daar ga ik in dit weblog niet verder op in. Het volstaat me namelijk te verwijzen naar de column die ik er toevallig vorige week, naar aanleiding van wat er in Syrië speelt, nog over heb geschreven. Deze kunt u hier vinden en dan, terug naar het hertenkamp, het andere slechte nieuws. Tot de afgelopen jaarwisseling liep alles in het Wilhelminaplantsoen, ondanks de vete tussen Philadelphia en de Gemeente (waarover overigens nog steeds niet duidelijk is of de Gemeente nog wat terug gaat krijgen of niet...), min of meer op rolletjes. Tuurlijk was er dus dat gedoe aan de top en tuurlijk waren er her en der dingen waar men misschien iets op aan kon merken, maar overall ging het goed. De begeleiders die er destijds werkten hadden ervaring, het was ze gelukt een routine op te bouwen in de dagelijkse gang van zaken en qua sponsoring zat er eigenlijk alleen maar een stijgende lijn in het geheel, maar helaas, Leekerweide en co. besloten hen er onverbiddelijk uit te bonjouren en inmiddels zijn we een maand of vijf, zes verder. Het is een grotere rommelzooi dan het ooit eerder is geweest, men spreekt inmiddels alweer over "schulden", de ene invalbegeleider na de andere nieuwe volgt elkaar op en gesproken wordt er ondertussen nog altijd louter in achterkamertjes. Nota bene in de éérste week van januari (ze werkten er dus net...) kwamen Leekerweide en co. met 7 dierenwelzijnspuntjes en niet minder dan 26 (!!) aandachtspuntjes op het gebied van veiligheid en hygiëne en een van die puntjes was het hekwerk. Dat zou aan elkaar geknoopt en scherp zijn (klopt ook), maar tot op de dag van vandaag hebben ook de nieuwe "machthebbers" daar niets aan gedaan. Ikzelf heb vorige week zaterdag, tijdens m'n wandeling 's avonds, nog twee geiten gered, die uit hun verblijf ontsnapt waren en op het veld liepen, maar op mijn daaraangerelateerde vraag omtrent het hekwerk kwam nul komma nul antwoord. Ze verweten het vorige personeel een slecht varkenshok, maar dat hok is inmiddels nóg slechter. Overal zouden stoelen staan, maar inmiddels staat er overal nóg meer bende. Het kippenhok zou te klein zijn (een heel deel van de stal...), maar inmiddels hebben de kippen helemaal géén hok meer. De hele puntenlijst ademde een sfeer als zou de vorige situatie onveilig en rommelig zijn, maar de afgelopen dagen lagen er op Camping de Vest (wat erbij hoort) houten planken met uitstekende spijkers (vlakbij de wc waar gasten ook 's nachts, als het donker is, natuurlijk weleens moeten zijn) en op het hertenkamp staat sinds vandaag heel, heel veel hooi. Tot vorig jaar was een en ander via een vrijwilliger allemaal tot in de puntjes geregeld, maar de managers vonden het allemaal niet transparant genoeg (en dat terwijl ze zelf dus van de achterkamertjes zijn...) en hij kon daarom vertrekken (incl. zijn gratis hooi ter waarde van een kleine 10.000 euro...). Het hooi dat er nu ligt komt van een van de managers (over dealtjes gesproken...) en ligt, u kunt het op onderstaande foto zien, behoorlijk open en bloot in wat ooit de paardenbak was. Ik ben benieuwd wat de kauwtjes, meeuwen, regen en wind ervan vinden, van dat losse hooi...






Weblog 2 juni 2015
Een kort weblogje deze keer, maar, naar aanleiding van mijn hiërogliefenbrief in de Onze Taal, wel een heel mooie, want: vijf hiërogliefenfoto's (allen genomen in het Leidse Rijksmuseum van Oudheden)!!










Weblog 28 mei 2015
Qua hertenkamp is er niets veranderd (hoe verrassend...), maar gelukkig is nandadenandoe.nl heel wat productiever, want na het reigerstukje van zondag is het vandaag, nog geen week later, alweer de beurt aan een vólgend stukje!! Om precies te zijn een ingezonden brief in de NRC over het VVD-voorstel met betrekking tot de kiesdrempel (u vindt de brief elders op deze site), want het lijkt misschien daadkrachtig van die zogenaamde liberalen, maar als ze écht iets willen doen aan het politieke rommeltje, dan moeten ze eerst eens bij zichzelf te raden gaan en niet heel arrogant op de kleintjes gaan lopen fitten.


De lama's en hertejes ondertussen genieten van het weer en van het verse gras, maar, helaas, er is ook, opnieuw, vervelend hertenkampnieuws te melden. Bovenop alle gedoe en instantie-ellende komt namelijk het feit dat Ramses, het immer goedlachse ouessantrammetje, al een tijdje niet zo lekker is en de dierenarts heeft daar vandaag over gezegd het ergste niet uit te kunnen sluiten. Arme Rams, de lieverd (het is echt een schat van een jongen).







Weblog 25 mei 2015
Het te velde laten van de lama's en herten op het hertenkamp Enkhuizen, zie het weblog hieronder, ligt alweer een volle week achter ons, maar op de website van het hertenkamp is daar nog weinig van te merken. Geen persbericht, geen foto's, geen verwijzing naar het krantenstuk in het NDH of de voorpagina (!!) van de Drom, helemaal niets. Zouden er dan andere dingen staan?? Ander dierennieuws misschien?? Sluiertipjes over de grote plannen waarover ze al maanden achter potdichte deuren aan het onderhandelen zijn?? Foto's?? Leuke dierenweetjes?? Nee hoor, helemaal niets. Hoewel, nou ja, misschien tóch iets, want het blokje zorginstellingenpromotie heeft, hou u vast, een nieuw achtergrondkleurtje gekregen... Het was groen en is nu zwart, dus, laten we positief blijven (de ironie is denk ik wel te proeven nu), ze hebben in ieder geval íéts gedaan.


Enfin, gelukkig is er ook leuk nieuws. Reigers in een krantje, bijvoorbeeld, of het Rijksmuseum van Oudheden dat de Egyptische afdeling gaat verbouwen en vernieuwen en dientengevolge het een en ander moet verhuizen. Zwaar werk, maar ook heel bijzonder!!






Weblog 19 mei 2015
Gister, u heeft het kunnen zien, lezen én horen onder het kopje 'NIEUWS' op deze website, zijn de lama's en herten van het Enkhuizer hertenkamp, na maanden op een klein afgebakend stukje zand, weer het grote groene grasveld opgegaan. Een mooi gebeuren, want de lama's vormen een kudde om door een ringetje te halen, dus ze verdienen gewoonweg een zo mooi mogelijk leven.


Er is, behalve bovenstaand positief hertenkampnieuws, helaas ook nog een kleine négatieve kanttekening, want op de website van het hertenkamp valt vooralsnog nauwelijks iets te vinden. De dieren zijn, zoals gezegd, de weide weer opgegaan, er zijn vier lammetjes geboren, de hertenbok is aan zijn geweicyclus begonnen, de reigerkolonie heeft haar cyclus (die van de nieuwe generatie) inmiddels alweer voltooid, het park is op z'n groenst, het is Koningsdag geweest, de ganzen hebben een mislukte poging tot broeden ondernomen en, zo is gezegd, "gemeente en Leekerweide hebben definitief besloten dat er niet louter een nieuw dak, maar in z'n geheel een hele nieuwe stal gaat komen", dus nieuws genoeg, zou je zeggen, maar op de hertenkampwebsite is vooralsnog, en dat na ruim vier maanden, niet veel meer te zien dan wat zorginstellingenpromotie (zie afbeeldinkje hieronder). Op míjn website overigens, degene waar u zich op dit moment op bevindt, is daarentegen wél een hoop te vinden; waaronder een kersvers reigerfotoalbum. Ze hebben vaak niet zo'n best imago, maar het zijn fascinerende vogels en het is in wezen ook gewoon 'cool' natuurlijk, zo'n stukje wildlife middenin de stad.


Behalve amper een website is er helemaal geen hertenkampgerelateerde twitter, geen facebook en geen youtube en er is nul komma nul folder en nieuwsbrief, máár, geen grapje, dat heeft de vier (!!) beheerders er niet van weerhouden om op het lumineuze idee voor een geheel nieuwe náám te komen!! Nu kent Enkhuizen het hertenkamp al zeventig jaar als "hertenkamp" en is een nieuwe naam er per definitie eentje die geforceerd is en niet natuurlijk, dus het lijkt mij een bij voorbaat tot mislukken gedoemde exercitie, maargoed, we zullen wel zien. Er zijn in ieder geval twee Enkhuizer Raadsleden van wie het niet zo nodig hoeft, die nieuwe naam, dus, even rekenen, nog zeven Raadszetels te gaan en we hebben een meerderheid haha






Weblog 4 mei 2015
Hij is al een tijdje geleden geschreven, naar aanleiding van wat toen actueel was (Charlie Hebdo, dreigementen in Antwerpen en een rel omtrent een moskeetje op een zeepflacon), maar juist op de dag van vandaag, 4 mei, is mijn column van 19 januari weer erg toepasselijk. Want laten we, zeker gezien wat er nu weer speelt met die schietpartij in New York, wel wezen; het zou toch dieptreurig zijn (en levensbedreigend, voor velen onder ons) als die man straks écht voor niets blijkt te hebben gevochten??

Grafstenen op de Joodse begraafplaats in Enkhuizen




Weblog 5 april 2015
Het doet een beetje denken aan Van Gaal. Zijn zij nou zo knullig of ben ik nou zo goed?? Dat laatste zeg ik pertinent niet, dus dan ligt die eerste voor de hand, zou je zeggen, maar ik denk dat het toch ietsjes anders ligt. Leekerweide heeft een aantal professionals in dienst voor pr en communicatie en een heuse IT-afdeling, maar met de hertenkampwebsite zijn ze al weken (maanden) bezig en in de krant zijn ze nog niet echt voorbijgekomen. Mij daarentegen lukte het afgelopen woensdag om de lama's in de Trouw (een lándelijke krant!!) te krijgen, als onderdeel van een opiniestuk, en twee dagen later (vrijdag de 3e) is daar nog een foto van een pasgeboren hertenkampkuikentje in het Noordhollands Dagblad bijgekomen. Beide stukjes staan intussen ook keurig gearchiveerd op deze website en dat zónder dat ik een pr-professionel ben en zónder dat ik een IT-afdeling tot m'n beschikking heb. Volgens mij komt dat allemaal doordat ik a) betrokken ben en b) vaak ter plaatse op het hertenkamp ben en niet op afstand in Wognum (waar Leekerweides hoofdkantoor zetelt) zit en er verder geen feeling bij heb, zoals de communicatiemensen van Leekerweide en dergelijke. Organisatietechnisch gezien is het misschien zo bepaald dat communicatie vanaf het hoofdkantoor dient te geschieden, maar volgens mij gaat het beter werken als zulke dingen (mede) geregeld worden vanaf de werkvloer. Het hertenkamp immers is een veel te mooie plek om, omwille van organisatorische etiquette, te laten wegzakken in de anonimiteit.


Vandaag, 5 april, is het Eerste Paasdag en wie Pasen zegt, zegt Paaswandeling. Onderstaande foto's zijn een uur of drie geleden gemaakt in Enkhuizen en stellen een reigerkuiken in het ouderlijk nest voor, een koppeltje spreeuwen en Enkhuizens beroemdste monument: de Drommedaris. Vrolijk Pasen!!









Weblog 1 april 2015
Vorig jaar augustus stond dwerggeitemeid Bontje in de Trouw en vandaag was het de beurt aan Dalie, Oma, Lami, Bruintje en Janneke. Helaas zonder foto (was geen ruimte meer voor), maar wél zijn hun namen genoemd en dat kunnen maar weinig kinderboerderijbewoners in Nederland zeggen, dat ze met naam en toenaam in een lándelijke krant hebben gestaan. Daarnaast heb ik onlangs nog een ánder stukje geschreven en vandaag online gezet (zie hier) én, leuk hertenkampnieuws, er is een kuikentje geboren. Voor een foto: zie hieronder. En wat die tweede foto betreft: dat is Ramses I, de vader van Seti I en grootvader van Ramses II, in het British Museum in Londen. Een authentiek houten beeld uit zijn graftombe in het Dal der Koningen!!!!






Weblog 7 maart 2015
Hoofdpijn, keelpijn, moe en lusteloos - gisteren (en vandaag voor een klein deel ook nog een beetje) was ik letterlijk fysiek ziek van alle gedoe op het hertenkamp. Je hebt arrogant, arroganter en arrogantst, maar Leekerweide gaat zelfs over die overtreffende trap nog rustig heen. Een stel betweters met negentiende eeuwse opvattingen over medemenselijkheid, dat zijn het (en dan druk ik me nog heel netjes uit). Ze komen letterlijk nog maar nét kijken op het hertenkamp, maar wanen zich nu reeds een stel zonnekoningen dat wel eventjes de lakens uitdeelt en behandelen mij, ik kan het niet anders zeggen, als oud vuil. Ze wilden de vorige begeleiders onder geen beding überhaupt maar een káns geven om te solliciteren, hebben mensen letterlijk weggepest, bedisselen alles achter gesloten deuren in plaats van dat ze open kaart spelen, hebben een air over zich heen die we eigenlijk alleen kennen van mensen die aan een ernstige psychiatrische vorm van zelfoverschatting leiden, zijn in hun communicatie geen haar beter dan dat Philadelphia was, doen alsof het hertenkamp van hen is in plaats van van iedereen en hebben geen enkele boodschap aan kennis, ervaring, betrokkenheid en anciënniteit. Leekerweide, alsmede die andere drie, zijn het spreekwoordelijke Paard van Troje en niets wijst erop dat het ooit nog beter gaat worden met hen. Ze houden zich niet aan hun afspraken en beloftes, lullen zich er met Haagse stoplapjes tussenuit en denken ongegeneerd in categorieën, niet in mensen. In december zei ik "eerst zien en dan pas geloven" en inmiddels heb ik het dus wel gezien: het is nog slechter dan het vorig jaar was en niets wijst erop dat dat ten goede zal gaan veranderen. GAD-VER-DAMME!!!!!





Weblog 23 februari 2015
Tweeënhalve maand geleden, in mijn weblog van 7 december, schreef ik dat ik hoopte dat de nieuwe managers op het hertenkamp "minder ivoren toren" zouden zijn dan hun Philadelphia-voorgangers en eindigde ik met het welbekende cliché "eerst zien en dan pas geloven". Achteraf geen overbodige luxe, dat voorbehoud, want ergens is het vooralsnog niet beter, maar zelfs sléchter geworden. Nieuwe bezems vegen schoon, zeggen ze dan, maar deze vegen wel héél erg schoon. Als een waar politbureau bedisselen ze alles lekker onderling en houden ze verder iedereen erbuiten. Geen idee waarom, want wat is er in vredesnaam zo "eng" aan rustig en bescheiden aandoen, het erbij betrekken van degenen met ervaring (ondergetekende, bijvoorbeeld) en het spelen van open kaart?? Waarom toch zo graag Poetintje spelen??

En dan nog even iets anders; met Kopenhagen anderhalve week geleden en het verwijderen van een Mohammedposter op een school vorige week is Charlie Hebdo opnieuw actueel. Reeds vorige maand had ik er al een column aan gewijd en vandaag heb ik die online gezet. Het is jammer dat ie niet in een krant staat, maargoed, iets is beter dan niets.





Weblog 14 januari 2015
Het kan verkeren. Maandag werd me nog gemaild dat mijn religiebrief (zie elders op deze website) niet in de NRC geplaatst zou worden, maar gisteren stond ie er ineens tóch in!! Het had weinig gescheeld of ik was er me er nooit van bewust geweest (weer eens wat anders; in de krant staan zonder het zelf te weten), maargoed, de brief stond erin en daar gaat het om.





Weblog 27 december 2014
Het zuiden des lands schijnt behoorlijk ondergesneeuwd te zijn vandaag, maar in Enkhuizen daarentegen was er van winterse neerslag totaal geen sprake, dus daarom, bij gebrek aan iets recents, zes Enkhuizer sneeuwfoto's uit december 2009. Genomen op het hertenkamp en voorstellende een hinde, dwerggeit Bontje, het hertenkampveld, Lami de lama, het park en Nanda de nandoe. Let it snow!!















Weblog 19 december 2014
Er bestaat een kitten genaamd Maxi en als je een foto van dat kitten door de photoshopmangel haalt (een artistiek filtertje eroverheen gooit) kan ie zó voor een Rembrandt door. Niet de Nachtwacht, maar de Vachtwacht. Een kater, zittend op een deurmatje, geschilderd in een spel van licht en duisternis en op papier gezet in een paar treffende penseelstreken. Daar kan geen moderne kunst tegenop!!





Weblog 13 december 2014
Mijn verpannenkoekenmeliseringscolumn (en da's dus een woord van 32 letters!!) heeft het tot het Noordhollands Dagblad geschopt!! Erg leuk natuurlijk en dus heb ik 's ochtends meteen maar een krantje gehaald. Direct daarna heb ik de dieren op het hertenkamp gevoerd (dat immers moet ook op zater-, zon- en feestdagen gewoon gebeuren) en die twee dingen samen vormen een even mooie als contrastrijke combi. Enerzijds met een heus opiniestuk in een krant en anderzijds met de laarzen in de modder mijn schatten van lama's (alsmede ook de andere dieren natuurlijk) hun ontbijtje brengen. Én, en passant, ook nog even wat plaatjes schieten, want je kunt een hoop van de hertenkampbewoners zeggen, maar niet dat ze niet fotogeniek zijn!!






Weblog 7 december 2014
Best wel breaking news was het deze week in Enkhuizen, de "overname" van het hertenkamp door, ik citeer, "Leekerweide, WmoBuroFlo, Palito BV en De Baanbreker". Hoe het nu precies verder gaat echter is nog behoorlijk in nevelen gehuld, want komende Oud- op Nieuw stipt om 00:00 uur precies gooit Philadelphia er het hek achter zich dicht (figuurlijk dan, want letterlijk gebeurt het zelfs nog ietsjes eerder, ergens eind van de middag) en meteen daarna zijn die vier genoemde instellingen verantwoordelijk. Dat is over 24 dagen precies en let wel: daar moet u de Kerstdagen (plus eventuele vrije dagen daarrondom) nog van aftrekken. Hooguit drie weken nog, dus, en ín die drie weken moet de boel, zoals dat heet, worden overgedragen. Als men bij Leekerweide en co. de bestaande hertenkampbegeleiders overneemt scheelt dat al een ongekend enorme slok op een borrel, dus ik zou het wel weten, maargoed, daar gaan de hoge heren en dames bij die vier instellingen over. Wat mij betreft doen ze het inderdaad gewoon zonder verder gedoe zo, qua begeleiding, trekken ze lessen uit de communicatieve blunders van het afgelopen jaar en doen ze minder ivoren toren dan dat Philadelphia deed (geen managers op afstand meer dus, maar gewoon laarzen aan en langskomen), maar of dat ook écht zo gaat gebeuren is vooralsnog even afwachten. Na alles wat er is gebeurd overheerst toch wel een béétje het credo 'eerst zien en dan pas geloven' en, hoe leuk ook, daar doet een foto van de lamakudde in de krant níéts aan af.


Eigenlijk had ik het een week geleden al kunnen plaatsen op deze site, maar ik heb er, vanwege Pakjesavond, nog even mee gewacht: mijn twee brieven in de NRC-brievenbundel. Eerder dit jaar kreeg ik een mail dat mijn religiebrief erin zou komen en onlangs werd me gemaild dat ook mijn kunst- en mediastukje door de selectie was heengekomen. Intussen is dat gebeurd, ligt het boek in de winkels en ik kan er niet omheen: dat is a) heel erg leuk en b) een mooie afsluiter van een heel mooi schrijfjaar!!





Weblog 26 november 2014
Als dank voor de gouden reacties op mijn column gisteren (die met de ellenlange titel 'verpannenkoekenmelisering' en als onderwerp de zorg) hierbij een gouden foto. Dank jullie wel!!





Weblog 25 november 2014
Er wordt geregeld over de zorg gesproken de laatste tijd en mocht u over die zorg een column willen lezen, een column waarin de zorg wordt vergeleken met een pak pannenkoekenmeel, dan bent u hier aan het goede adres!! Twee weken geleden namelijk heb ik zo'n column geschreven en u vindt deze, indien geïnteresseerd, hier. Veel leesplezier!!
Qua hertenkamp, ook een zorgonderwerp in wezen, is het ondertussen vooralsnog rustig als altijd, en dat terwijl er in feite nog minder dan een máánd de tijd is (de laatste twee weken van december immers ligt het bureaucratische leven vanwege de feestdagen stil), maargoed, volgens mensen die er meer van weten gaat het de goede kant op, dus we houden hoop. En de foto hieronder?? Dat zijn manen. Manen van Bruintje de lamamerrie. Daar komt geen schaap zachtheidstechnisch gezien bij in de buurt!!





Weblog 18 november 2014
Mocht u zich gister, vandaag of morgen afvragen waar de vogels van het Enkhuizer hertenkamp zijn gebleven, die staan binnen. Allemaal. Vanwege de vogelgriep in Hekendorp (een gehucht waar ik overigens nog nooit van had gehoord, maar dat even terzijde) namelijk moeten kinderboerderijen al hun pluimvee binnen houden en dus staan de kippen nu allemaal binnen. Eigenlijk heel dom, deze overheidsmaatregel, want in plaats van buiten in de frisse open ruimte staan de dieren nu binnen hutjemutje op elkaar en als er íéts niet bevorderlijke is voor de diergezondheid is dat het wel... Maargoed, voor twéé vogels geldt dit allemaal niet, want Sydney en Darwin, onze twee emoes, lopen nog gewoon gezellig tussen de lama's (de watervogels bevinden zich trouwens ook nog gewoon buiten en de pauwen en duiven idem dito, dus ach, zó uniek zijn Sidje en Darretje nou ook weer niet). Dit omdat emoes a) een immuunsysteem hebben waar je een spijker op recht kan slaan en b) onmogelijk te vangen en binnen te houden zijn. Eigenschappen die hen nu mooi van pas komen.





Weblog 11 november 2014
Ter gelegenheid van de Amerikaanse verkiezingen, vorige week, bij deze een toepasselijk plaatje. Een plaatje van een lamamerrie met presidentiële ambities.


Behalve een klein mediaknipseltje (een tweede Pownewstweet!!), een gastenboekreactie (en spontane reactie op mijn NRC-stukje van laatst!!) en dit weblog heb ik vandaag ook een zin-en-onzincolumn online gezet. U kunt hem hier vinden en mocht u over dit stukje of over een van m'n andere stukjes iets vinden en willen reageren, dan is een gastenboekreactie altijd welkom!!!





Weblog 5 november 2014
Allerzielen, de dag (2 november) waarop men stilstaan bij hen die ons zijn ontvallen, lijkt op het eerste gezicht vooral een aangelegenheid voor mensen, maar, geloof het of niet, ook dieren kennen zo hun momentjes van herdenken. Iets dat wel blijkt uit onderstaande foto, van Lami de lamamerrie bij de grafsteen van Nanda de nandoe.


Hoewel de zwartenpietendiscussie (mijns inziens volslagen overbodig, maar dat even terzijde) in wezen al erg genoeg is, is het nog veel erger dat men steeds ons slavernijverleden er weer bijsleept. Er wordt gemiept dat Nederland daarvoor herstelbetalingen zou moeten betalen en terecht merken veel Nederlanders dan vervolgens op dat wij, als het inderdaad tot betaling zou komen, dan nog geld tegoed hebben van de Duitsers (WOII), de Fransen (Napoleon) en de Spanjaarden (Tachtigjarige Oorlog), maar let wel: als we dan toch bezig zijn, moeten ook de Italianen over de balk komen. En fors ook, want dankzij Caesar en consorten kan menig Nederlander, zijn of haar betbetbetbetbetbetbetbetbetbetovergrootvader indachtig, nog altijd niet de Asterix en Obelix lezen zonder het droog te houden.


Citaat: Quest Historie, 101-Vragenspecial




Weblog 21 oktober 2014
Anderhalve week geleden, op zaterdag 11 oktober, was het exact vijf jaar geleden dat er voor de allereerste keer een column van Nanda de nandoe op de Enkhuizer TV-Krant stond. Ter gelegenheid daarvan onderstaande archieffoto, van Nanda's 5e column (welke zondag 8 november 2009 op de lokale kabelkrant prijkte).


En dan nog even Toetanchamon. Gisteren viel her en der, naar aanleiding van een reconstrucie van zijn lichaam, te lezen dat hij "geen knapperd" was en strikt genomen is dat misschien inderdaad waar, maar let wel: we hebben het hier eigenlijk gewoon over een jongen met verschillende lichamelijke handicaps en in dat licht bezien is het nogal wrang dat er in termen als "lelijk", "vrouwenheupen" en "verre van aantrekkelijk" over hem wordt gesproken. Daarnaast is ook de nieuwswaarde van dit alles niet erg hoog, want dit is al de zóveelste keer dat er over Toetanchamon en diens lichamelijk staat wordt geschreven (hij heeft intussen zo'n beetje meer doodsoorzaken dan dat er schatten in zijn graf zijn gevonden...), en is het jammer. Jammer omdat er nog veel meer farao's zijn, farao's over wie minstens zoveel valt te vertellen, en anders dan bij 'Toet' is één van die andere farao's ook nog eens gezegend met een heel wat beter uiterlijk!!


Citaat: The Nile, Toby Wilkinson, 2014, Uitgeverij Alfred A. Knopf




Weblog 2 oktober 2014
Stichting Philadelphia heeft een woordvoerder, een communicatiedirecteur en een complete ICT-afdeling en ook de gemeente Enkhuizen heeft het nodige aan mankracht rondlopen, dus je zou verwachten dat ze de hertenkampcrisis wel netjes en helder naar de mensen toe doorcommuniceren, maar helaas, niets blijkt minder waar. Beide instanties houden de kaken op elkaar, geven slechts mondjesmaat informatie vrij en de informatie díé ze vrijgeven moet men dan ook nog eens vernemen uit de krant. Het is 2014, maar één centraal plekje op het internet waar alles netjes bij elkaar staat is kennelijk teveel gevraagd. Niet echt professioneel, lijkt me, maargoed, gelukkig is er nandadenandoe.nl. Op de homepage van deze website vindt u, in de linkerkolom, vanalles en nog wat aangaande het hertenkamp bij elkaar en dat, geloof het of niet, zonder dat ik daarbij gebruik heb gemaakt van een woordvoerder, een communicatiedirecteur, een ICT-afdeling en/of een ambtenaartje. Hoe krijg ik het voor elkaar...





Weblog 28 september 2014
Sinds kort heeft de Albert Heijn een nieuwe spaaractie, 'boerderijmini's' getiteld, en over die nieuwe spaaractie heb ik vorige week dinsdag een opiniestuk geschreven. Nog dezelfde avond heb ik de boel naar de Trouw gemaild en gisteren, de 27e september, stond m'n stuk erin!! Erg leuk (!!) en om het nóg leuker te maken waren er ook nog eens een paar enthousiaste reacties op twitter. Mocht u het stuk gemist hebben; onder het kopje "geplaatst" op deze website kunt u 'm gratis en voor niets teruglezen. Veel leesplezier!!


En dan nog even een foto. Een foto van een zogeheten helmkasuaris. Loopvogels die zeer nauw verwant zijn aan de emoe en de onderstaande kasuaris (die hieronder, dus) is tweeënhalf jaar geleden op de foto gezet in Artis. Hij (of zij, dat zou ik echt niet weten) lijkt een beetje op een voorhistorische dinovogel, maar eerlijk is eerlijk, het zijn fascinerendmooie beesten.





Weblog 24 september 2014
Een kort weblogje deze keer, maar wel een héél bijzondere, want op beide foto's hieronder is te zien hoe lamamerrie Oma bij mij op schoot ligt!! Op de eerste foto is ze lekker aan het "spinnen" en op de tweede krijgt ze een knuffel. Daar kan geen hond, kat of cavia tegenop!!






Weblog 16 september 2014
En wéér is het me gelukt een ingezonden brief in de Metro te krijgen!! Van de acht die ik er heb geschreven en opgestuurd hebben zeven het tot de krant weten te schoppen en de laatste van die zeven heeft er dus vandaag ingestaan. U kunt de brief elders op deze site teruglezen en over de dag van vandaag gesproken: het is de derde dinsdag in september en dús is het Prinsjesdag!! Ter gelegenheid daarvan drie Haagse foto's (eentje van de Ridderzaal, eentje van het Binnenhof en eentje van het hek voor Paleis Noordeinde) en nu we toch met foto's bezig zijn: foto vier laat twee van de vijf damhertenkalfjes van dit jaar zien en nummer vijf is een collage van geweien. Foto's die ik tussen mei en september 2010 heb genomen (elke week stipt op donderdag) van het gewei van hertenbok Elvis, opdat je precies kunt zien hoe een hertengewei groeit, en als u een grotere versie van de foto wilt zien kunt u er eenvoudigweg op klikken. Veel kijkplezier en met terugwerkende kracht nog een fijne Prinsjesdag gewenst!!









Weblog 5 september 2014
Afgelopen maandag heeft er een groot opiniestuk van mij, over het hertenkamp als voorbeeld van hoe raar het er in de zorg in wezen aan toegaat, in het Noordhollands Dagblad (hier te vinden) gestaan en op dat stuk heb ik een hele hoop hele mooie en leuke reacties gekregen. Langs deze weg wil ik iedereen voor die complimenten heel hartelijk bedanken (het is enorm leuk als je schrijfsels gewaardeerd worden!!!) en als blijk van dank heb ik, in het fotoalbum van deze website, een negental mooie hertenkampfoto's gezet.


Een ander stukje van me, een ingezonden brief over Zwarte Piet, had ik vorige week al naar de Metro gemaild, maar daar is, voor de verandering, niets mee gebeurd. Na 6 brieven die het wél tot de Metro hebben weten te schoppen brengt deze ene mislukker de stand van 6-0 op 6-1, maar gelukkig is daar mijn eigen website en dus, bij deze, exclusief mijn niet-geplaatste Zwarte Pietenbrief:
Als de HEMA, omwille van een paar
gekwetste zielen, stapsgewijs stopt
met Zwarte Piet, dan moeten ze con-
sequent zijn en ook andere gevoelens
serieus gaan nemen. Vegetariërs, bij-
voorbeeld; voor wie rookworsten heel
choquerend kunnen zijn. Of vulpenge-
bruikers; die door HEMA's oververte-
genwoordiging van balpennen telkens
weer even fijntjes op het feit worden
gedrukt dat je als vulpenschrijver tot
een gemarginaliseerde minderheid
behoort. En wat te denken van stellen
wiens kinderwens nooit is vervuld; hoe
confronterend moet voor hen al dat
kinderspeelgoed wel niet zijn? Ze klin-
ken misschien overdreven, dergelijke
klachten, maar de vraag lijkt me wel
degelijk legitiem: waar ligt de kwets-
grens?


En dan, de koek is nog niet op, nog een dérde stukje van me, want vandaag (verser kun je ze niet krijgen!!) heb ik een zin-en-onzincolumn geschreven over GroenLinks en deze kunt u hier vinden. Aanleiding voor deze column is de ronduit gênante naïviteit van die partij als het om die monsters van ISIS gaat, maar omdat niemand vrolijk wordt van een foto van afgehakte christenhoofden, gekruisigde Yezidi's, bebloede kinderlijkjes en tot slaaf geketende vrouwen sluit ik af met die ándere Isis: een foto (in 2008 in het British Museum genomen) van een houten grafbeeldje uit het oude Egypte. Een heel stuk mooier om te zien!!





Weblog 22 augustus 2014
We houden het kort deze keer. Over alle gedoe in het Midden-Oosten (Irak, Syrië, Jemen, Egypte, Mali, Libië, Afghanistan, Pakistan, Nigeria, Somalië, Gaza; het wordt steeds gezelliger in die contreien...) heb ik voor u een ietwat gedateerde, maar daarmee niet minder actuele zin&onzincolumn en voor wat het hertenkamp betreft heb ik voor u een foto - een foto van emoehaantje Darwin (anderhalf jaar geleden genomen, dus in zekere zin een vierde archiefstukje). Het was voor iedereen beter en leuker geweest als er (positieve) ontwikkelingen waren qua hertenkamp, maargoed, daarvoor moet u bij de hoge heren en dames zijn. U weet wel, zij die nog nooit van hun leven met de poten in de hertenkampmodder hebben gestaan en dientengevolge nul affiniteit met de realiteit hebben, maar uiteindelijk wél degenen zijn met de macht en de middelen. Wat is onze wereld toch eerlijk (Darwin zou het zo gedacht kunnen hebben op onderstaande foto)...





Weblog 19 augustus 2014
In mijn vorige weblog stond, naar aanleiding van haar verjaardag, een foto van Lami de lamamerrie en mijn voorvorige weblog bevatte, ter gelegenheid van haar optreden in de Trouw, een plaatje van Bontje. Vandaag is het tijd voor deeltje drie uit deze gelegenheidsserie en, net als beide vorige foto's, komt ook die uit het archief. Om precies te zijn gaat het om een foto van Bruintje (de jongere halfzus van Lami), want, inderdaad, zij was jarig vandaag. Van harte!!


De "opgelaaide emoties", zoals het Noordhollands Dagblad ze vorige week noemde, aangaande het al of niet voortbestaan van het hertenkamp ondertussen zijn weer gaan liggen en dat is erg jammer, want volgens mij had het geen kwaad gekund als de reuring wat langer had aangehouden. Hoe meer het allemaal speelt onder de Enkhuizers immers, hoe duidelijker het signaal is naar Gemeente en Philadelphia toe en dat kunnen zij goed gebruiken, want vooralsnog stralen de hoge heren en dames bepaald niet uit dat ze de boel serieus nemen. Jammer wel, want zeg nou zelf, dit (zie foto's) mag toch niet verdwijnen??











Weblog 14 augustus 2014
First things first, dus we beginnen met Lami de lamamerrie. Afgelopen maandag namelijk was de blonde schone van het hertenkamp jarig en dat verdient een fotootje. Eentje, na die van Bontje in m'n vorige weblog, uit het archief, want op onderstaande foto was ôôs Lienepien slechts vijf daagjes oud.


En over het hertenkamp gesproken; er schijnt een heuse rel te hebben plaatsgevonden. Vorige week woensdag vertrok Greet, het grote roze varken, en dat muisje heeft, zoals het cliché dat dan zegt, een behoorlijk staartje gekregen. Even de feiten op een rijtje:
* Greet heeft een kleine tweeënhalf jaar op het hertenkamp gewoond en had een leven waar het gemiddelde varken slechts van kan dromen
* Samenleven echter was niet haar sterkste punt (ze kon het totaal níét met de andere varkens vinden en was ook erg lastig te houden bij de andere dieren) en begon de laatste maanden naar mensen te bijten
* Wij hebben contact opgenomen met een varkensopvang, maar zij gaven te kennen géén ruimte te hebben
* Daarop is besloten dat Greet met de dierenhandelaar mee zou gaan
* Mocht deze een kinderboerderij met interesse hebben gevonden, dan zit ze nu daar, maar gezien haar moeilijke karakter ligt dat niet voor de hand en is het uiteindelijk waarschijnlijk de slager geworden
* Niet leuk voor mensen die op Greet gesteld waren, maar let wel: ze heeft een prachtleven gehad en zolang Nederland graag spek en karbonade eet zullen er varkens geslacht blijven worden (ikzelf overigens, even tussendoor, eet al jaren geen vlees meer)
* Om bezoekers op de hoogte te brengen van Greets vertrek is vorige week een briefje opgehangen, maar dat briefje is dus, zoals bekend, een eigen leven gaan leiden
* Ikzelf heb geen Facebook en dus niets van de rel meegekregen, maar men zou dus gesuggereerd hebben dat we, met alle hertenkampcrisis momenteel, "alvast waren begonnen met het stukje bij beetje verkopen van de veestapel"
* Over dit alles werd ik maandag de 11e gebeld door Paul Gutter van het NHD en ik heb hem verteld dat Greets vertrek NIETS met de hele crisis te maken heeft
* De discussie omtrent Greet zou hierna iets zijn geluwd, maar er is wel een Facebookgroep getiteld "Red het Hertenkamp Enkhuizen" opgericht
* Deze is te vinden via deze link en aangaande "Red het Hertenkamp Enkhuizen" even het volgende:
      - Het idee is goed, maar het zou effectiever zijn als het niet alleen vóór, maar ook in samenspraak mét het hertenkamp zou geschieden allemaal
      - De sleutel tot het voortbestaan ligt uiteindelijk in handen van de Gemeente en stichting Philadelphia, want zij gaan over het breekpunt dat de grote verbouwing heet, dus wellicht is het een idee om brieven en mails die kanten op te sturen
      - Een duidelijk signaal afgeven helpt altijd, dus het zou mooi zijn als Enkhuizen massaal (met de nadruk op massaal) de hertenkampposter op het raam hangt. Die poster is gratis en voor niets te downloaden via de HOME-pagina van deze website en eveneens te vinden daar zijn nagenoeg alle NHD-berichten over de hele hertenkampcrisis (als de officiële instanties het nalaten, moet nandadenandoe.nl maar wat orde in de informatiechaos scheppen...)


Oh ja, buiten het hertenkamp om heeft er vandaag een stukje van me in de Metro gestaan (zie elders op deze website), over Isis versus ISIS, en op het columnonderdeel van deze website heb ik een recente column geplaatst. Die gaat niet over Isis/ISIS (hoewel...), maar wel over die beide uitersten gaat onderstaande foto. Hij is misschien een beetje gruwelijk, maar laat wel haarfijn het verschil tussen de oud-Egyptische beschaving en de hedendaagse barbarij in de regio daar zien. Ik heb hem maar even geblurrd, maar onder de blur is dus een gekruisigd iemand al bloederig bungelend aan een kruis te zien. En Timmermans maar zwijgen...

De linkerfoto komt van thebanmappingproject.com en stelt de Egyptische godin Isis op een reliëf in de graftombe van farao Horemheb in de Vallei der Koningen voor en de rechterfoto, van dailymail.co.uk, houdt verband met het húídige ISIS. Het stelt een kruisiging voor en deze specifieke foto valt, believe it or not, qua bloederigheid nog mee - een beetje zoeken op het net levert nog veel ranziger ISIS-materiaal op




Weblog 6 augustug 2014
Het is gelukt!!! Een opiniestuk van mij in de Trouw!!! Weliswaar is er weer lichtjes in gesneden, maargoed, dáár gaan we metéén iets aan doen, want hierbij, hieronder, exclusief de originele (ongeredigeerde) tekst van mijn oormerkenopiniestuk:


En dan even Bontje, het geitje uit het stuk en van de foto ónder het stuk. In zekere zin heeft ze afgelopen vrijdag geschiedenis geschreven, want hoewel sommige andere hertenkampdieren reeds meerdere keren in het regionale Noordhollands Dagblad hebben gestaan wist geen van de dieren ooit een lándelijk medium te halen. Tót nu, dus, en om dat memorabele moment een beetje luister bij te zetten hierbij twee foto's. Bontje in de Trouw en Bontje nog géén kwartier na haar geboorte (27 maart 2007). Een unieke archieffoto die nooit eerder op het internet heeft gestaan.







Weblog 8 juli 2014
Nog géén minuut oud en nu al in de krant!!! De geboorte van het vierde hertenkamphertje van dit jaar heb ik live mogen aanschouwen en het is me gelukt om er een paar foto's van te maken. Een van die foto's is opgestuurd naar het zondagskrantje West-Friesland op Zondag en ja hoor, hij (of zij, dat weten we nog niet) staat erin!!! Hieronder een ándere foto en mocht u het zondagskrantje hebben gemist, u kunt het stukje, mét foto, terugvinden onder de mediaknipsels op deze website.





Weblog 24 juni 2014
Leuk nieuws, want vandaag stond er een pasgeboren hertenkamphertje in het Noordhollands Dagblad, maar ook wat minder leuk nieuws; een Egyptecolumn van me, verstuurd naar NRC, Volkskrant en Trouw, is keer op keer op keer geweigerd voor plaatsing. Buitengewoon jammer, want ik had er best wel wat moeite voor gedaan (boeken en krantenknipsels voor doorgespit en zelfs naar een Egyptische egyptologe gemaild (in het Engels hoor, niet in het Arabisch)), maargoed, dat heeft dus niet mogen baten. Enfin, voor wie geïnteresseerd is bij deze wel een column over rouwen om een olifant en, ter gelegenheid van het jonge hertenkamphertje, een Lelystadter ooievaarfoto!!





Weblog 2 juni 2014
We zitten ver in de lente en het is bijna zomer, maar dat weerhoudt sommige simpele zielen er niet van om nu al te beginnen met zeveren, zeuren, zeiken, zieken en zuren over Zwarte Piet en daarom, bij wijze van statement, heb ik afgelopen weekend een chocoladeletter mét een Zwarte Pietje erop gegeten (de datum van zaterdag heb ik meegefotografeerd om te bewijzen dat de foto écht op zaterdag is genomen)!!!!



En dan nog even dit: afgelopen zaterdag heb ik Natuurpark Lelystad bezocht (een absolute aanrader wat mij betreft!!) en een klein fotografisch verslagje daarvan vindt u in het fotoalbum op deze website. Veel kijkplezier!!!



Weblog 26 mei 2014
Een kort weblogje deze keer. Eentje met twee foto's (een landend reigerjong en een vriendschappelijk plaatje van ouessantram Ramses en emoehaantje Darwin) én met een column. Een column over Jean-Claude Juncker, zo'n machtsgeil EU-figuur, en een nogal schokkend citaat. Dat dat parlement waar u en ik (blanco!!) vorige week voor hebben gestemd niet bijster veel te vertellen heeft wist u namelijk al, maar wist u ook dat die Juncker zich gewoon echt he-le-maal níéts aan het volk gelegen laat liggen? Nee? Dan moet u mijn column van maandag de 19e echt even lezen.






Weblog 15 mei 2014
Vorige week vrijdag werd ik gebeld door het Noordhollands Dagblad omdat zij aandacht wilden besteden aan de posteractie 'het hertenkamp moet blijven'. Afgelopen dinsdagochtend was het zover, een gesprekje met journalist Cees Beemster óver die posters, en nog diezelfde avond stond de boel op de website, maar wat schetste mijn verbazing; er stond nog meer! Alle hertenkampcliënten namelijk zouden definitief weg moeten en dat was dus niet waarvoor de krant zou langskomen, maar een telefoontje naar diezelfde krant de dag erna wees uit dat een en ander kwam doordat een Philadelphia-woordvoerder ná het interview over de posters telefonisch had medegedeeld dat het allemaal weinig zin had, die actie, want het was toch "over en uit" voor de cliënten. Ik vertelde daarop, in dat telefoontje met die journalist, dat wíj juist van Philadelphia hadden gehoord dat er nog wordt gesproken en later op de dag kreeg ik een mail. Madam Philadelphia had een onjuiste verklaring afgelegd en dus kwam daags erna, vandaag, in de krant dat de cliënten wellicht wél kunnen blijven. Een hoop onduidelijkheid en stress was het gevolg en we kunnen daarmee wel stellen dat Philadelphia een zorginstelling van likmevestje is, maar ook het Noordhollands Dagblad valt wat te verwijten. Ze hebben de boel mijns inziens te snel naar buiten gebracht en bovendien hadden ze de posteractie en de, achteraf dus voorbarige, berichtgeving over het weggaan van de cliënten nooit moeten verweven met elkaar. Ik heb er journalist Cees Beemster de volgende mail over gemaild en ben benieuwd wat er de komende weken/maanden gaat gebeuren qua het hertenkamp.


Een kleine drie weken geleden was het Koningsdag en naar aanleiding van een nieuwsbericht over voedselkraampjes op diezelfde Koningsdag heb ik maandag de 28e april een column geschreven. U kunt hem hier teruglezen. Veel leesplezier!!



Weblog 7 mei 2014
Nanda de nandoe noemde hem ooit, in een van haar columns, "letterlijk en figuurlijk één van de markantste koppen van het hertenkamp" - Koen de kalkoenhaan. Anderhalve week geleden, daags na Koningsdag, overleed hij en mocht u zich afvragen hoe markant dat koppie ook alweer was, gelukkig hebben we de foto's nog.


En dan nog even iets heel anders, want in Egypte is vorige week een grote archeologische ontdekking gedaan. Om precies te zijn gaat het om ruim vijftig mummies, gevonden in de befaamde Vallei der Koningen, en het gaat niet om zomaar een paar mummies, nee, het gaat om familieleden van de farao's Thoetmosis III en Thoetmosis IV. Die eerste wordt, vanwege zijn ongekend imposante veroveringspolitiek, ook wel 'de Napoleon van het Oude Egypte' genoemd (met als grootste verschil dat Thoetmosis III, in tegenstelling tot de kleine Franse keizer, nooit en te nimmer ook maar één enkele veldslag heeft verloren) en in ons eigen Leidse Rijksmuseum van Oudheden staat, echt waar, een vaasje met daarop de naam van deze grootheid uit de geschiedenis!!





Weblog 23 april 2014
Nieuwe ontwikkelingen in hertenkampland. Uit een artikeltje dat gisteren in het Noordhollands Dagblad stond blijkt namelijk dat de schuldverhouding toch niet zo fifty fifty ligt als dat menigeen aanvankelijk dacht. "Stichting Philadelphia is", zo stond gisteren dus in de krant, "'volledig verantwoordelijk en risicodrager' voor het onderhoud en beheer van de hertenkamp" en dat is wel even wat anders dan de ene helft schuld bij de ene partij en de andere helft schuld bij de andere. Waar twee kijven hebben er twee schuld, maar in deze heeft de ene dus flink wat meer schuld dan de ander. Hoe dan ook, op de home-page van deze website kunt u, zoals eerder al gezegd, de speciale actieposter downloaden voor op uw raam en sinds vandaag staan ook alle grote krantenartikelen over het gedoe op die pagina. Een stukje service van de zaak onder het mom van "iemand moet het doen" en dan tot slot nog even twee foto's - die zeggen immers meer dan duizend woorden. De eerste is van Bontje (qua karakter de onbetwiste nummer één van het hertenkamp) en de tweede van een rennende emoe in actie.






Weblog 16 april 2014
Laten we beginnen met twee foto's. Eentje van een pauwenstaart en eentje van lamamerrie Janneke.



Nog even over de hertenkampcrisis. De politieke vragen, waar het in m'n vorige weblog nog over ging, zijn inmiddels beantwoord en die antwoorden vind u hier. Echt veel duidelijkheid levert het allemaat niet op en over duidelijkheid gesproken, gisteren was er een bijeenkomst van Philadelphia over het voortbestaan van de hele toko, maar in plaats van duidelijkheid leverde dat enkel en alleen maar méér vragen op. Wat er nu gaat gebeuren etc. weet niemand, maargoed, mocht u het hertenkamp een warm hart toedragen, dan kunt u de enige echte originele 'het hertenkamp moet blijven'-poster voor uw raam of ergens anders plakken. De poster is te downloaden via dit pdf-document en op A4-formaat, dus hij is gemakkelijk te printen.


Verder heeft er in de Metro vandaag een ingezonden brief van mij gestaan (zie de rubriek 'geplaatst') en schijnt er, zo was vandaag in het nieuws, iets te zijn met scholieren die totaal ongeïnteresseerd in de schoolbanken hangen. Toevallig heb ik daar begin dit jaar nog een column over geschreven en mocht u deze willen lezen, u vindt hem hier. Veel leesplezier!!



Weblog 25 maart 2014
In het Noordhollands Dagblag stond vorige week opnieuw iets over het herten-kamp. De lokale PvdA namelijk heeft het Enkhuizer college van burgemeester en wethouders schriftelijke vragen gesteld over de hele toestand en mocht u willen weten hoe die vragen precies luiden; na wat googlen vond ik deze link. Een hoop woorden weer (en dat terwijl er de afgelopen jaren volgens mij al wel genoeg is geluld), maargoed, ter compensatie dan maar even een fotootje.


Iets anders. Over ome Geert is al meer dan genoeg gezegd, dus daarover even niks, maar ook het trio Rusland-Oekraïne-De Krim is momenteel veelvuldig in het nieuws en laat ik daar nou toevallig onlangs een column over hebben geschreven (over ome Geert ook trouwens, maar daar zouden we het even niet over hebben). U kunt hem hier, al dan niet onder het genot van een schaaltje (borsjtsj, Rus-sische bietensoep) met (zure room), lezen. Veel leesplezier!!!





Weblog 14 maart 2014
Beelden zeggen meer dan duizend woorden, zeggen ze, dus daarom bij deze een viertal foto's van het hertenkamp. Opdat Enkhuizen kan zien wat mogelijkerwijs voorgoed verkwanseld gaat worden.





En dan nog even iets anders. Toen ik in 2008 in Londen was heb ik een aantal foto's geschoten in het British Museum en op enkele van die foto's staan heel bijzondere schatten. Het befaamde Londense museum namelijk bezit enkele stukken muur uit het graf van de Egyptische farao Seti I (een graf dat ook wel "de Sixtijnse Kapel van het oude Egypte" wordt genoemd en waarover u elders op dit weblog meer kunt vinden) en van die stukken muur zijn dus die foto's. Kijk vooral naar de kleur en de detaillering zou ik zeggen, want dit is echt het summum van de faraonische kunst, en oh ja, dan heb ik ook nog een still van een filmje dat is geschoten bij de vitrine van de Rosetta-steen (zie m'n vorige weblog). Veel kijkplezier!









Weblog 20 februari 2014
Om te beginnen eerst maar eens een fotootje. Eergisteren was het er nog eentje van Dalie, de oudste lamamerrie van mijn kudde, maar vandaag is Janneke aan de beurt, 's kuddes jongste lamamerrie.


Een tijdje geleden heb ik een zin-en-onzincolumn geschreven over een Russische reli-kneus en diens visie op homoseksualiteit, naar aanleiding van de Olympische Winterspelen in Sochi momenteel weer enigszins actueel, en een maand of vier daarna heb ik er eentje geschreven over Israël. Dat laatste is wat minder actueel momenteel dan Sochi, maar actueel of niet, u kunt ze beide hier vinden. Gepubliceerd zijn ze helaas geen van tweeën, maar voor de anderhalve ingezonden brief van mij die het wél tot plaatsing heeft weten te schoppen is er op deze website sinds vandaag een heuse rubriek in het leven geroepen. Er staan momenteel slechts zeven stukjes, maar wie weet geschieden er de komende tijd een paar wonderen en is er binnenkort wat meer te vinden.

En dan nog even over die brief van me die in de Onze Taal heeft gestaan. In die brief komt de Steen van Rosetta ter sprake (meer over dat iconische stuk archeologie vindt u op nl.wikipedia.org/wiki/Steen_van_Rosetta) en van die steen heb ik, toen ik in 2008 in Londen was, een tweetal foto's gemaakt. Buitenstaanders zien hier misschien een simpel blok zwart graniet in, maar zo simpel als ze lijkt is ze zeker weten niet. Erop namelijk staat dezelfde tekst in drie verschillende schriften (hiërogliefen, Grieks en Demotisch) en het was de hulp van deze steen die de Fransman Jean-François Champollion in 1822 in staat stelde het hiërogliefenschrift te ontcijferen. Een grote doorbraak in de egyptologie (dé grote doorbraak) en het begin van het ontrafelen van de beschaving der farao's.






Weblog 18 februari 2014
Zo valt er maanden niks te melden en zo weten in minder dan één week tijd twee stukjes van mij het tot publicatie te schoppen. Nuchter bezien gaat het natuurlijk om niet veel meer dan twee ingezonden briefjes, maargoed, laten we de positieve flow niet meteen de kop weer indrukken. Mijn stukje uit de NRC van vandaag kunt u hier vinden en de ongeredigeerde lange versie heb ik hier neergezet. Mijn stukje uit de Onze Taal vindt u op deze uithoek van nandadenandoe.nl en over Nanda de nandoe gesproken, onlangs was het twee jaar geleden dat ze overleed (een mens moet wat hè, qua bruggetje) en daarom bij deze een close-up van haar grafmonumentje (die er overigens nog even fier bijstaat als twee jaar terug). Verder een foto van Dalie, de grande dame van mijn lieve lamakudde, en een drietal stoofpeertjes. Veel lees- en kijkplezier!







Weblog 12 december 2013
Vandaag niet één, maar twee columns! Beiden weliswaar ietwat gedateerd (wat dan weer te maken heeft met het feit dat het nou eenmaal best een hoop gedoe is om iets op zo'n website te zetten), maargoed, dat mag de pret niet drukken. De eerste gaat over Zwarte Piet (hier te lezen) en de tweede over het gênante optreden van Freek de Jonge een tijdje terug bij Pauw & Witteman (welke u hier kunt vinden).


En dan nog even The New Yorker; een soort Elsevier of HP-De Tijd, maar dan op z'n Amerikaans. Onlangs stond er in dat tijdschrift een artikel over het Egyptische tempeldorpje Abydos en aangezien ik dat stuk graag wilde lezen heb ik 'm gekocht. Iets dat nog best lastig was, want ik moest ervoor bellen en bestellen met een speciale tijdschriftenboekhandel in Amsterdam (de boekwinkel hier in Enkhuizen had 'm niet), maargoed, de strekking van het stuk stemde in ieder geval vrolijk. Vrolijk en even doorbijten, want het was natuurlijk geheel en al in het Engels (wat ik ook niet elke dag lees), maar dit is in ieder geval een korte soort van samenvatting van het artikel:
* Plunderaars (die behoorlijk hebben toegeslagen her en der sinds de val van Mubarak) hebben in Abydos geen noemenswaardige schade aangericht. Ze hebben per abuis enkele lemen hutjes van archeologen uit de jaren '50 vernield (ze verkeerden in de veronderstellen dat het oude graven waren en de archeologen ter plaatse laten hen graag in die waan) en hier en daar relatief lichte schade aangericht, maar allesoverziende valt het mee. Gezien de situatie in Egypte had het veel erger kunnen zijn en het allerbelangrijkste: de tempel van Seti is met geen vinger aangeraakt (er wordt in ieder geval he-le-maal niets over vermeld in het uitgebreide stuk)
* In Abydos hebben ze ook in andere opzichten nauwelijks iets van de revolutie gemerkt. De mensen daar maken zich nauwelijks druk om nationale issue's, maar zijn veel meer bezig met de beslommeringen van alledag. De eerste en enige demonstratie (die overigens op het plein voor Seti's tempel werd gehouden) ging over gasleveranties die te lang op zich lieten wachten. Verder kwamen in het stuk een gehandicapte jongen die graag een woning wil en een eendenboer die wat vragen had voor het dorpshoofd ter sprake. Tot slot heeft de Moslimbroederschap er géén hoofdkwartier en ligt de macht er in handen van de oudste mannen van de families. Die hebben een opstootje van werkloze jongeren weten te sussen en er voor gezorgd dat de christelijke minderheid ter plaatste niet werd lastiggevallen. Alles onder het mom van "wij leven ons leventje en laten ons niet opjutten door dat gedoe daar in de hoofdstad" (een beetje zoals wij (tenzij je er zelf woont) soms meewarig ("ze doen maar") over A'dam praten)
* Archeologen hebben onlangs in opgegraven dorpsrestanten uit de Eerste Tussenperiode allerlei waardevolle nieuwe informatie ontdekt. Het beeld dat wij van die tijd hebben (dat het toen een en al chaos was) blijkt namelijk enorm mee te vallen. In Abydos werd, evenals in andere kleine plaatsen in Egypte, gewoon doorgeboerd, doorgehandeld en doorgewerkt. Net als nu werd de soep kortom lokaal lang niet zo heet gegeten als dat ie nationaal werd opgediend.








Weblog 11 november 2013
Vandaag een aantal foto's. Foto's van een werkelijkwaar schitterend boek (Das Grab Sethos' I. van de Duitse egyptoloog en Dal der Koningenkenner Erik Hornung; een boek met 200 zwartwitfoto's van het graf van farao Seti I, ook wel 'de Sixtijnse Kapel van het oude Egypte' genoemd), het graf van Nanda de nandoe in herfstsferen en een hertenbok in de bronsttijd. Allen eventueel te bekijken onder het gezonde genot van een bordje fruit.












Weblog 24 oktober 2013
Sinterklaas en Zwarte Piet worden in hun voortbestaand bedreigd door oliedom gezever van een paar gasten met, om het Pownews even te citeren, "het historisch besef van een pinda" en dientengevolge is het tijd voor actie. Koop een zak strooigoed of een chocoladeletter, like de Pietitie op facebook, investeer rijkelijk in banketletters en taaitaai, download 'Sinterklaas, Wie Kent Hem Niet' van Henk & Henk, vier de vijfde december grootser dan ooit tevoren, schrijf een ingezonden brief en stuur deze naar een krant (jaja!!!), draai Sintklassiekers als 'Zie Ginds Komt de Stoomboot', 'Oh, Kom Er Eens Kijken' en 'Sinterklaas Kapoentje' of schenk een mok warme chocolademelk in, serveer een en ander met een brownie (weliswaar geen sinterklaassnoepgoed, maar qua statement helemaal juist; puur en alleen vanwege het woord!) en zet een alleraardigst stukje Sint-tv op. Veel plezier, succes, eet smakelijk en vergeet niet waarvoor u het doet, want echt waar, de vijfde december doet ons allemaal goed (díchten, nog een manier om een statement te maken!)!






Weblog 17 september 2013
Het is vandaag de derde dinsdag in september, Prinsjesdag, dus bij deze twee foto's. Eentje van de Ridderzaal (zelf geschoten tijdens een Binnenhofbezoek vorig jaar) en eentje van de man die daar vandaag een stukje mocht voorlezen (ook zelf geschoten (met een camera hè, met een camera)).



Over Egypte heb ik een week of wat geleden deze column geschreven (de moeite van het lezen, al zeg ik het zelf, meer dan waard) en wat het hertenkamp betreft, tsja, beelden zeggen meer dan duizend woorden, dus voor wie nog twijfelt of het de moeite van het voortbestaan waard is; hierbij een zestal foto's.










Weblog 21 augustus 2013
Anderhalve week geleden, zondag 11 augustus, was Lami de lamamerrie, de blonde dierendoutzen van het hertenkamp, jarig en het ligt dan ook voor de hand dit weblog te beginnen met een foto. Een foto van de jarige bezig aan een waar feestmaal én een foto van haar jongere zus die zich verwondert over de douche die een van haar gevederde medebewoners even daarvoor heeft genomen.



Dan Egypte. Dit kleine columnpje heb ik zojuist op deze website gezet en verder zal ik er maar over zwijgen. Ik kan er hier immers vanalles en nog wat over neerzetten, maar zin heeft dat helaas allemaal toch niet. Het is heel sneu hoor, al dat geweld, maar persoonlijk vind ik het nog het ergste dat zij waarvan u ongetwijfeld wel weet wie ik bedoel in midden-Egypte een museum hebben bestormd, geplunderd en compleet vernield achtergelaten. De farao's waren hun tijd ver, ver, ver vooruit, maar een hoop mensen die heden ten dage in Egypte wonen zijn dat overduidelijk niet en kennelijk beseffen zij zich dat zelf ook. Het is filosofie van de koude grond, maar wellicht zit er, behalve haat en hebzucht, ook wel een element van jaloezie in wat dat tuig daar heeft gedaan. Zij zijn klein, heel klein, maar de farao's waren groot, gigantisch groot, en dat irriteert klaarblijkelijk. Oh ja, dan iets dat zijdelings óók met Egypte heeft te maken; een bewijs dat het spreekwoord "de laatste loodjes wegen het zwaarst" niet altijd klopt :)





Weblog 31 juli 2013
Op veler verzoek (hoewel, veler...) hier het enige echte originele filmmateriaal van de twee douchende emoe's! Klik op de filmrol en geniet, eventueel onder het genot van een bordje framboos, blauwe bes, rode druif en kiwi, van dit zomerse tafereel. Veel kijkplezier!
Douchende emoes






Weblog 30 juli 2013
De zomerse temperaturen van de afgelopen en komende dagen doet niet alleen mensen, maar ook dieren verlangen naar verkoeling. Zo ook Sydney en Darwin; de emoes van het Enkhuizer hertenkamp. Vandaag kregen ze een soortement douche met de tuinslang en aan onderstaande foto's is wel te zien dat ze dat heerlijk vonden!





En dan nog even Egypte. Het land waar het momenteel een behoorlijke chaos is en waar vrouwen op het Tahrirplein het risico lopen op een massaverkrachting, maar waar het er onder de farao's ruim twee-, drie-, vierduizend jaar geleden stukke beschaafder aan toe ging. Een misschien wat gewaagde stelling, maar wel eentje die wordt gestaafd door de wetenschap. De Tsjechische egyptoloog Eugen Strouhal, die als conservator Prehistorie en Oudheid verbonden is aan het Nàprstek Museum te Praag en betrokken is geweest bij verschillende opgravingen, zegt er in zijn boek 'Leven in het oude Egypte' het volgende (eerste foto) over en de tentoonstellingscatalogus 'De Vrouw in het Rijk van de Farao's' verwoordt het op deze (tweede foto) manier.



Een bovengemiddeld beschaafde cultuur dus, dat oude Egypte, en (misschien een wat geforceerd einde van dit weblog zo, maar ik moest wat verzinnen hè) de gouden medaille, of liever gezegd het goudhiëroglief, is dan ook voor hen!





Weblog 3 juli 2013
Vandaag een weblog met drie foto's. Foto's die ieder op zich een verband hebben met de actualiteit. Op de eerste zijn, van links naar rechts, Oma, Dalie, Bruintje en Janneke te zijn; mijn lamamerriemeiden, en zij zijn actueel omdat er vandaag een ingezonden brief van mij in de Metro heeft gestaan over...... de lama!!!!!! Voor die brief kunt u elders op deze site terecht en wat de tweede foto betreft, dat is er een van een colablikje. Een blikje met het woord "Koning" erop en hoewel dat woord natuurlijk actueel is vanwege de aanstaande abdicatie in België stamt het blikje uit de tijd dat onze Willem werd gekroond. De derde foto tot slot is van Horemheb, de generaal die later farao werd. Op de foto is een reliëfblok te zien dat thans in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden staat en op dat reliëf wordt de legerleider bejubeld door zijn volk. Een stukje geschiedenis dat zich anno nu lijkt te herhalen, want vandaag de dag is het legerleider Al-Sissi die wordt toegejuicht door het Egyptische volk.







Weblog 27 juni 2013
Hoewel mijn columnpje over de zin en onzin van het land Saudi-Arabië (zojuist hier geplaatst) natuurlijk hartstikke leuk is blijft het jammer dat ie niet verder komt dan deze website. Heel veel jammerder echter is het dat een ándere column van me, eentje over het Egyptisch Museum Caïro om precies te zijn, nergens kan worden geplaatst. Ik heb hem naar twee kranten gemaild, maar beide gaven nul op het rekest en ja, dan moet het maar zo. Erg veel publiek zal ie hier wel niet trekken (anderhalve man en een paardenkop), maargoed, iets is beter dan niets en dus, bij deze, mijn eind mei geschreven column 'Museum onder druk':

Wie in het onderdeel 'Nieuws' van 's werelds grootste
zoekmachine “Egypte” intypt vindt eigenlijk alleen maar
ellende. Christenen die worden onderdrukt, openbare
lynchpartijen, een ineengezakte economie, demonstra-
ties hier en relletjes daar en ga zo maar door. Weinig
vrolijkheid kortom en dat is buitengewoon betreurens-
waardig, want Egypte, hoort dat niet gewoon het land
van de piramides, de farao's, de hiërogliefen, de mum-
mies en de goudschatten te zijn? Het land waar onze
beschaving haar bakermat vindt en waar men in die
oudheid haar tijd zo ver vooruit was dat je dienaan-
gaande van de ene in de andere verbazing valt. Van
wereldwonderlijke piramides tot de wortels van het
geschreven woord en van een even grootse als fas-
cinerende reeks godkoningen tot Griekse geschied-
schrijvers die zich erover verbaasden hoe vrij de
vrouw in het Egypte van de farao's was (kom daar
nu maar eens om in Noord-Afrika...). Een niet te
verwaarlozen deel van de wereldgeschiedenis
kortom, dat oude Egypte, maar helaas is er van
verwaarlozing in deze wel degelijk sprake. Figuurlijk,
maar helaas ook letterlijk. De Engelstalige Egyptische
website Ahram Online berichtte 23 mei jongstleden
over het Egyptisch Nationaal Museum ('s werelds
grootste Egyptische schatkamer; met in de collectie
onder andere de complete grafschat van Toetanch-
amon, de mummies van verschillende farao's, de
'Ganzen van Meidoem' en een enorme verzameling
soms kolossale beelden) en de inhoud van het artikel
in kwestie stemde verre van vrolijk. Het museum,
dat op het gebied van de conservatie sowieso al
geen voorloper was, kampt met een collectie die
achteruit holt door gebrek aan adequaat onderhoud
en verder tieren corruptie, amateurisme, intern ge-
konkel en geldgebrek er welig. Menigeen zal een en
ander nu wellicht bagatelliseren onder het mom van
er zijn natuurlijk wel urgentere problemen daar hè
en “
het is ook een arm land hè, vergeet dat niet”,
maar dat is, wat mij betreft, klinkklare kul. Júíst Egyp-
tes oudheden kunnen, in de vorm van toerisme, heel
veel voor de economie van het land betekenen (iets
dat ze overigens ook al wel doen, maar wel vele
malen minder dan voor de revolutie) en ook op dat
ogenschijnlijke gebrek aan urgentie valt een hoop
af te dingen. De problemen aangaande het museum
lijken namelijk vooral een mentaliteitskwestie en zo-
doende zou dit probleem er eigenlijk niet eens hoe-
ven zíjn. Hoewel van onschatbare (kunst)histori-
sche waarde heeft het museum bijvoorbeeld géén
website, maar hoewel een Egyptisch IT-bedrijf heeft
aangeboden er gratis eentje te maken (ik zou zeg-
gen: Egypte, doe hier je voordeel mee!) geven de
autoriteiten niet thuis. Het reactiegedeelte onderaan
het Ahram Online-bericht heeft verder oplossingen
aangedragen als het (her)introduceren van speciale
fotografietickets, het verkopen of verhuren van
kunstwerken aan buitenlandse/Westerse musea (de
kelders van het Egyptisch overigens zijn zo onvoor-
stelbaar vol gestouwd met oudheden dat men de
vaste collectie er niet eens voor hoeft aan te spre-
ken) en het aanstellen van enkele van de vele hoog-
opgeleide en ambitieuze, maar thans wel werkloze
Egyptische jongeren om er samen de schouders
onder te zetten. Ideeën en betrokkenheid genoeg,
maar degene die de touwtjes in handen hebben
geven vooralsnog niet thuis. Vergeleken met de tijd
van farao Seti I, die na het revolutionaire rommeltje
dat Toetanchamons vader van het toenmalige Egyp-
tische wereldrijk had gemaakt een bovengemiddelde
bijdrage leverde aan het herstellen van 's lands glorie
én in het Egyptisch Museum ligt opgebaard, een be-
droevend staaltje nonchalance, maar wellicht kan
onze minister Timmermans daar wat aan doen. Wel-
licht kan hij tijdens zijn aanstaande tour door het
Midden-Oosten aanstippen dat het stoppen van die
verwaarlozing niet eens zo heel veel werk is, maar
dat het Egypte wél een hele hoop kan opleveren en
bovendien ook nog eens gewoonweg getuigt van
respect. Respect dat Egypte dan eindelijk weer eens
op een positieve manier die zoekresultaten in krijgt.


Zo! Dat was een flinke hoop tekst (máár, wel een móóie hoop tekst; al zeg ik het zelf) en daarom nu even een foto. Een foto van lamameisje Lami. De hoogblonde diva van onze lamamerriekudde.


U heeft het wellicht al gelezen op de home-pagina van deze website, ik heb een mummieboek gewonnen! Een boek waarvan u hieronder enkele foto's kunt zien (vooral de derde is overigens erg grappig, want ik weet niet hoe dat met u zit, maar ik heb nooit geweten dat Neerlands eerste Egyptische mummie uitgerekend in Enkhuizen heeft gelegen) en om het af te maken heb ik er ook maar twee foto's bijgedaan van m'n boekenkast. Toch wel m'n grote trots.









Weblog 20 juni 2013
Een miniem kort weblogje dit keer, maar wel een met vier bijzondere foto's. Eentje van Zijne Majesteit de Koning tijdens zijn bezoek vorige week aan Enkhuizen, eentje van een onzer emoes, eentje van een lam lam (een lam met een verbandje om haar poot) en, tot slot, eentje van de grafsteen van verendiva La Nanda.







Weblog 19 mei 2013
U heeft het wellicht al gezien op de homepage van deze website. Het Rijksmuseum in Amsterdam heeft, naar aanleiding van een mailtje van mij, het bijschrift onder een van haar collectiefoto's aangepast en ik moet eerlijk zeggen dat ik daar best blij mee ben. Farao Seti immers verdient het gewoon te worden vermeld, want het was een groot farao. Een zeer groot farao en dat bijschrift lijkt daarbij vergeleken dan ook misschien iets kleins, maar niets is minder waar. Nu kunnen mensen immers zien wie die mummie is, iets dat tot deze week dus níét kon, en zo zie je maar dat iets kleins best nog een hoop kan bijdragen aan het recht doen aan de geschiedenis en daarover gesproken (ok, ik geef het toe, dit bruggetje is misschien een tikkie te geforceerd, maargoed); ook films kunnen en belangrijke rol spelen als het om rechtdoen gaat. Iets waarover ik heb geschreven in m'n column van 6 mei jongstleden en die column kunt u hier lezen. Oorlogsfílms, zo blijkt dus, zeggen vele malen meer dan oorlogswóórden, maar vóór die vierde en vijfde mei was het dertig april. Voor het laatst een feestdag, maar dan wél meteen een historische en ja, bij historische dagen hoor je natuurlijk toepasselijk te snacken!


Tot slot nog even een foto'tje. Een foto'tje van emoepuber Darwin; gekscherend ook wel 'Darreke' of 'Darrebar' genoemd. Het beestje piept en scharrelt dat het een lieve lust is, maar gelukkig is hij zich er wel gewoon ter dege van bewust dat hij nooit dezelfde status zal behalen als Nanda. Wijlen hertenkampmascotte La Nanda.





Weblog 15 april 2013
Gisteren ontdekte ik bij toeval een schitterende website en daar ik die u niet wil onthouden hierbij de link. Het betreft een complete 360°-panoramatour door de tempel waarover ik in m'n weblog van 23 januari reeds sprak en om precies te zijn is dat de tempel van Abydos. Een in opdracht van farao Sethi I gebouwd monument dat door velen wordt beschouwd als de mooiste tempel van Egypte en, zo ontdekte ik gisteren al googlend eveneens, op de nominatie staat om te worden voorgedragen voor de werelderfgoedlijst van de Unesco. Wat mij betreft, hoewel rijkelijk laat, volkomen terecht! Oh ja, hier (http://www.visit360.net/en/africa-middle-east/egypt/temples-of-abydos-in-360) kunt u de panorama's vinden en dan is er nog iets, want ook in ons eigen Nederlandse Rijksmuseum van Oudheden is een klein aantal objecten uit de tijd van farao Sethi de eerste te vinden. Een daarvan is een stèle (een grafsteenvormig tablet met inscripties) waarop de koning zelf staat afgebeeld en hoewel de inscriptie behoorlijk is aangetast door de tand des tijds is het erg bijzonder dat we in ons eigen land een afbeelding hebben van deze zeer belangrijke farao. Onderstaande foto heb ik vorige maand genomen in Leiden en voor meer Egyptefoto's is daar het fotoalbum.


Eergisteren is overigens een ánder rijksmuseum, dat in Amsterdam om precies te zijn, na tien jaar van verbouwing weer opengegaan en over een uur of wat wil ik daar een column over schrijven, maar begin januari van dit jaar kwam het 'Rijks' al eens voorbij in een zogeheten zin-en-onzinstukje en die heb ik zojuist op deze website gezet. Samen met een kroningscolumnpje om precies te zijn, dus voor het geval u na uren en uren Abydos nog iets ánders wil doen, hier kunt u ze lezen.





Weblog 20 maart 2013
Behalve dit weblogje en een heuse conclaafcolumn (hier te lezen) heb ik vandaag ook weer een fotoalbum op deze website gezet. Dat album kunt u hier vinden en de foto's in kwestie zijn gemaakt in het Leidense Rijksmuseum van Oudheden. Behalve het bezichtigen van de Egyptische collectie (de Grieken, Romeinen en Hollanders heb ik links laten liggen) en het maken van foto's heb ik er ook nog een mooi boek gekocht en dat boek gaat, uiteraard, over het oude Egypte. Nou maar hopen dat er nog plaats voor is in m'n boekenkast!




Met de emoes ondertussen gaat het trouwens meer dan prima! Ze kunnen het goed met de andere dieren vinden (al wil het nog niet echt boteren met de brandgans) en scharrelen dat het een lieve lust is. Vooral Darwin is bovengemiddeld tam en zelfs een hand op zijn koppie laat ie al toe. Ongelovelijk!





Weblog 14 maart 2013
Deemoedig neergeknield en verzonken in een devoot overdenken van de immense importantie van La Nanda zit emoepuber Sydney, anderhalf uur nadat ze werd vrijgelaten op het grote hertenkampveld (een gebeuren dat live was te horen op Radio Noordholland en voor die reportage: zie de mediaknipsels op deze website), voor de grafsteen van verendiva Nanda de nandoe.





Weblog 23 januari 2013
Ergens in Egypte staat een tempel en die tempel is mooi. Heel mooi. Volgens veel archeologen, kunstkenners en liefhebbers is het zelfs de mooiste van heel Egypte en dat klinkt natuurlijk veelbelovend, maar helaas zijn er nauwelijks boeken over het heiligdom in kwestie verschenen. In de jaren twintig, dertig en veertig van de vorige eeuw echter hebben twee dames, miss Calverley en miss Broome, in opdracht van het EES (Egypt Exploration Society) het grootste deel van de tempel tot in de kleinste details nagetekend, gefotografeerd en gedocumenteerd en daarvan zijn vier boeken uitgegeven. Boeken die vanwege hun zeer beperkte oplage en behoorlijke zeldzaamheid al decennialang niet meer te krijgen zijn, maar op de website van The Oriental Institute of the University of Chicago bleek het plaatwerk gratis en voor niets vollédig beschikbaar. Ik heb alle vier de bestanden gedownload, de boel is inmiddels door een drukkerij op A3-formaat geprint op ietsjes dikker papier en gisteren kreeg ik de boeken binnen. Ze zijn supermooi, vooral de kleurenplaten zijn om je vingers bij af te likken en ik ben er dan ook meer dan blij mee, maar vanwege hun grootte kreeg ik ze niet in mijn boekenkast. Een klein probleempje dat echter ruimschoots wordt gecompenseerd door de sublieme schoonheid van de afbeeldingen in de boeken en inmiddels valt er helemaal niets meer te mopperen, want het probleempje is opgelost. Ik heb er bladzijde voor bladzijde een halve centimeter van de pagina's voor moeten afsnijden en een bij de HEMA gekochte A3-opbergbak is voor de gelegenheid behoorlijk omgebouwd, maar nu is alles af en heb ik, naast die geweldige boeken, ook nog eens een bijbehorende opbergdoos. Hieronder wat foto's.

















Voor meer Egypte verwijs ik u graag naar het fotoalbum elders op mijn website. Niemand minder dan Toetanchamon geeft daar sinds vandaag acte de présence!





Weblog 16 januari 2013
Hoewel het gros van Nederland gehuld schijnt te gaan in een winterse deken, moet Enkhuizen het doen met slechts een lakentje, maar hoe dun de sneeuwlaag in het oosten van West-Friesland ook zijn mag, het geeft Nanda's grafmonumentje zonder meer iets extra's. Iets idyllisch bijna.





Weblog 7 januari 2013
Vorig jaar rond deze tijd was daar de even plotselinge als verwachte mededeling dat Nanda per direct een punt had gezet achter haar columncarrière, dit jaar is er niets. Geen column, geen Nannie, geen nieuws, niks. Nou ja, een foto van waterdruppels al bungelend aan een spinneweb dan, maar of dat nou zo vermeldenswaardig is...


Mijn debuutroman ondertussen begint behoorlijk te vorderen (al blijft de kans dat ie ooit in de boekhandels komt te liggen kleiner dan verwaarloosbaar nihil), Nanda's grafmonumentje staat, een ruime acht maanden na in de grond te zijn geplaatst, nog altijd kaarsrecht en fier overeind en Sydney en Darwin, de emoepubertjes van het hertenkamp, groeien als kool. Ze zijn qua lichaamslengte inmiddels al iets groter dan wijlen La Nanda ooit was (heiligschennis!), maar hun vleugels zullen die van de verendiva daarentegen nooit gaan evenaren (anders dan bij de nandoe en de struisvogel zijn de vleugels bij emoes en kasuarissen namelijk nagenoeg helemaal weggeëvolueerd) en mocht u ze willen zien; hieronder twee foto's. Eentje van Sydney (of Darwin) en eentje van Darwins microvleugeltje.




Oh ja, voor ik het vergeet, op het columnonderdeel van deze website heb ik een nieuwe column geplaatst. Een column over een atlas, de Gazastrook en de klein-zieligheid van vechten om een twintigduizendste van de wereld. Veel leesplezier!





Weblog 29 oktober 2012
Twee foto'tjes deze keer, maar wel twee hele mooie. Eentje van een stel onlangs nog gemaakte stoofperen en eentje van, en da's toch wel min of meer het toppunt van schattigheid, lamameisje Janneke toen ze nog een veulen was. Veel kijkplezier!!







Weblog 11 oktober 2012
De herfst, seizoen van stoofperen, speculaas en warme chocolademelk, is van start gegaan en daarom, bij deze, een foto van twee kastanje's. Een herfstproduct bij uitstek.


Afgelopen vrijdag schreef ik mijn achtendertigste zin-en-onzincolumn, samen met 125 nandacolumns en 137 wat langere exemplaren maakt dat driehonderd (!) en hier kunt u het stukje in kwestie nalezen. Het onderwerp van de column is de vrije meningsuiting en wat de zin daarvan is wanneer "geventileerde gedachtes alleen worden gehoord als de uiter ervan een bekende kop heeft" en toeval of niet, mijn column van afgelo-pen maandag (een andere (301!!)) heb ik naar niet minder dan vier kranten gestuurd, maar geen van alle wilde hem plaatsen. Heel jammer, maar gelukkig is er ook nog een piepklein lichtpuntje in de duisternis, want onder het kopje 'extra's' op deze web-site is een heel nieuw onderdeel toegevoegd: een fotoalbum!

Tot slot nog even een emoe-update. De beide loopvogels staan sinds enkele weken op een afgebakend stukje veld en ze scharrelen inmiddels dat het een lieve lust is. Hun tweedagelijkse portie loopvogelopfokkruim gaat er, iedere dag weer, in als koek en hun gepiep verleidt de lama's er zo nu en dan toe om eens te gaan kijken wat daar toch voor vreemde beestjes lopen. Zelfs aaien is inmiddels min of meer mogelijk en mocht u het zich afvragen: voeren is nog steeds niet toegestaan.







Weblog 19 september 2012
Wederom een klein weblogje deze keer en opnieuw aandacht voor de Tweede Kamerverkiezingen. Inmiddeld zijn ze geweest, ikzelf heb mijn stembiljet, zoals in onderstaand weblog omschreven, blanco in de stembus gegooid en het stembureau waar ik dat deed was gevestigd in het Enkhuizer stadhuis. Een gebouw dat wel iets wegheeft van het Amsterdamse Paleis op de Dam (wat niet heel toevallig is aan-gezien de architect van ons Enkhuizer stadhuis een leerling was van de man die dat hoofdstedelijk Paleis heeft ontworpen) en waarvan ik in 2006 onderstaande foto maakte.


Iets recenter, afgelopen vrijdag, heb ik aan de verkiezingen trouwens een kleine column gewijd en om precies te zijn stond daarin de lijsttrekker van een verloren partij centraal. Het is een columnpje uit de Zin-en-onzinserie, ik vind 'm zelf best aardig gelukt en hier kunt u het stukje in kwestie lezen. Hij staat helemaal onderaan, het is immers de recentste, en tot slot nog even aandacht voor het volgende: aanstaande zaterdag om 16:49 uur begint officieel de herfst en dat kan maar één ding betekenen:






Weblog 4 september 2012
Een piepklein weblogje vandaag, maar wel een belangrijke, want volgende week mogen we weer naar de stembus en mocht u er nog niet uit zijn; denk eens aan de blanco optie. Een prima alternatief!






Weblog 28 augustus 2012
Tweeënhalve week geleden, 11 augustus om precies te zijn, vierde Lami de lamamer-rie, ook wel de Doutzen Kroes van het dierenrijk genoemd, haar vijfde verjaardag en het ligt dan ook voor de hand dit weblog te beginnen met een foto. Een foto van deze hoogblonde lamakuddekroonprinses.



Ander dierennieuws betreft, ze zijn in mijn vorige weblog reeds ter sprake gekomen, de emoe. Afgelopen vrijdag zijn er vanuit het Gelderse Randwijk twee piepjonge exemplaren richting het Enkhuizer hertenkamp gekomen en inmiddels scharrelen ze rond in het kraaltje van de ouessantjes. Voeren door bezoekers is ten strengste verboden, dus vandaar deze enigszins afgelegen huisvesting, maar over een maand of twee krijgen ze een apart plekje op het veld en volgend voorjaar mogen ze dan eindelijk tussen de lama's en herten gaan lopen. Vooralsnog zijn het twee piepjonge kuikentjes, over een jaar of twee, drie echter zullen ze met een ongegeneerde één tachtig menig bezoeker in lengte aftroeven en hieronder kunt u ze zien. Broer en zus (of broer en broer of zus en zus (hun geslacht is onbekend en zal ook nog wel heel lang een raadsel blijven)) samen idyllisch scharrelend en, op de tweede foto, één van de emoes naast hun WE LOVE NANDA-poster!





Met mijn debuutroman gaat het intussen z'n gangetje, in de Metro (dat gratis treinkrantje) stond vorige week een ingezonden brief van mij (!) en qua columns zit ik inmiddels op 132 stuks. Mijn Metrobrief kunt u teruglezen onder de mediaknipsels en wat mijn laatste column betreft; die ging over de onlangs overleden astronaut Neil Armstrong en hoezeer hij verschilt van de malloten die het nodig vonden zichzelf op SBS6 voor schut te zetten op een duikplank. De een is een held, maar blijft er bescheiden onder, de anderen zijn totale nietsnutten die zichzelf desondanks maar al te graag voor de camera's manoeuvreren. Helaas worden mijn columns nog altijd nergens geplaatst, maar wat niet is kan nog komen (al ga ik er niet vanuit, want wie voor een dubbeltje geboren is wordt immers nooit een kwartje) en dit weblog tot slot zou ik graag willen eindigen met een foto. Een close-up om precies te zijn van de hiërogliefen op Nanda's grafsteen. Voor de betekenis ervan (er staat namelijk écht iets of dacht u soms dat er maar wat loze krabbels in Nannie's zerk zijn gekerfd?) moet u elders op deze website zijn, maar vooral die rechter is, geloof me, echt niet zo heel moeilijk...






Weblog 25 juli 2012
We leven in een gekke wereld. Ik heb de column waar ik het in mijn vorige weblog over had naar een drietal kranten gestuurd en ook het Wereld Natuur Fonds (toch een organisatie waarvan je interesse in zonne-energie zou verwachten) heeft 'm doorge-maild gekregen, maar geen van allen wilde hem plaatsen. Ook in mijn mailbox (via het kopje 'contact' (in de menubalk van deze website) komt u er direct, dus heel moeilijk is ie niet te vinden) heb ik nog nooit enig blijk van interesse in mijn schrijfsels aangetrof-fen, maar wat schetst mijn verbazing: "Van topcrimineel tot columnist – De Neus gaat schrijven voor Revu". Inderdaad, Willem Holleeder krijgt dus wél columnruimte aangeboden. De goede man is in het ondergrondse geen onbekende (om veilig-heidsredenen (hahaha) zou ik het daar graag bij willen laten), maar in het hedendaag-se Nederland is dat kennelijk een aanbeveling wil je je stukjes gepubliceerd zien. Gad-ver-damme!
Hoe dan ook, crimineel of niet, ook ik schrijf columns. Vooralsnog is er geen hond in geïnteresseerd (misschien moet ik ook eens iemand afpersen of liquideren), maar desondanks heb ik er ook afgelopen maandag weer een geschreven. Omdat er vaak geklaagd wordt in ons landje (waarbij vooral het weer het vaak moet ontgelden) leek het me weleens leuk om een wat positiever stukje te schrijven en dat is dan ook gebeurd. We klagen graag, maar de nieuwste "actie" van Artis daarentegen is wat mij betreft een schot in de roos en nu we toch bezig zijn met het positieve; het dierenbe-stand van ons Enkhuizer hertenkamp zal, als alles volgens de verwachtingen loopt, per 24 augustus worden uitgebreid met twee jonge emoe's! Nanda is absoluut onvervang-baar en een nieuwe nandoe was wat mij betreft dan ook uitgesloten. Het zou onwille-keurig toch impliceren dat Nannie te vervangen is en dat is ze niet, absoluut niet. Van-daar dus die twee emoe's en bij gebrek aan een foto van het piepjonge koppeltje (ze zijn 15 juni jongstleden uit hun eieren gekropen) hierbij een stukje uit de dierenencyclo-pedie van de ANWB (een prachtboek!):



Een heel ander type vogel, maar eveneens jong, is het zwaluwkuiken. Op forteiland Pampus rijkelijk aanwezig en de tiende juni door mij (met de camera van m'n broer) op de foto gezet. Die foto ziet u hieronder en wat die column van eergisteren betreft, die vindt u hier. Veel leesplezier!






Weblog 5 juni 2012
Een kort weblogje deze keer, maar wel een, en da's toch wel een unicum, met een filmpje. Een filmpje dat ik een kleine twee weken geleden op het hertenkamp heb gemaakt van een langs het hek rijdende trouwkoets en de reactie daarop van de lama's. Anders dan de herten, die er bang voor wegrenden, reageerden Lami, Oma, Dalie, Bruintje en Janneke (zo heten de woldotdiva's van het hertenkamp) buitenge-woon nieuwsgierige op het pasgehuwde paartje en dat mooie beeld, dat helaas wat schokkerig is vastgelegd (een schrijver moet ook niet proberen de cameraman uit te hangen...), kan worden bekeken door op de onderstaande filmrol te klikken.

Nieuwsgierige merriemeiden
Behalve bovenstaand filmpje heb ik ook een nieuwe column geplaatst (hier te vinden) en Cheops staat in dat stukje centraal. Cheops was 4.500 jaar geleden farao van het oude Egypte, hij was het die opdracht gaf tot de bouw van de grote piramide en in de column in kwestie pleit ik voor een níéuwe Cheops. Een Cheops 2.0 ((m/v), dus het mag ook een vrouw zijn) die zijn volk geen piramide, maar een zonnepanelencentrum laat bouwen en Egypte daarmee uit haar as zal doen herrijzen. Mooier kan ik m'n column niet omschrijven, ik hoop dat u hem gaat lezen en aangezien ik nooit aan het fenomeen column zou zijn begonnen zonder Nanda hierbij een foto van haar grafsteen (met een nieuwsgierige Janneke) én eentje van een hinde. Een hindefoto die ik afgelopen weekend nog heb gemaakt.






Weblog 17 mei 2012
Een week geleden inmiddels is nandadenandoe.nl weer online gegaan en in de tussentijd heeft er een kort stukje over Nanda's grafsteen in het Noordhollands Dagblad gestaan. Voor wie het heeft gemist, u kunt het terugvinden bij de media-knipsels.



Afgelopen maandag heb ik weer een column geschreven (met naar aanleiding van de Zembla-uitzending van vorige week vrijdag (waarin de financiële problemen bij scholengemeenschap Amarantis centraal stonden en werd gemeld dat de Raad van Toezicht in handen was van iemand die er vanwege zijn burgemeesterschap te Zeist eigenlijk helemaal geen tijd voor had) als thema het bijbaantjesgeklungel van politici) en ook met mijn boek ben ik inmiddels weer verder gegaan. Vooral dat boek is geen gemakkelijke klus en zolang het nog niet af is ga ik er niets over melden, maar wel kan ik u hier trakteren op een archieffoto van een zeer markante hertenkampbewoner. Zijn zoontje is op dit moment bezig met het ontwikkelen van een heus spiesgewei, hijzelf droeg er vier jaar geleden ook een, het gaat hier natuurlijk over hertenbok Elvis en dit is 'm dan. Een archiefplaatje uit november 2008:



Nog een fijn hemelvaartrestantje gewenst (voor zover die dag überhaupt nog enige betekenis heeft) en mocht er nieuws zijn (ik ga er niet vanuit, want wat zou er nou helemaal te melden moeten zijn?) dan komt het uiteraard op @nandoecolumnist (m'n twitteraccount) te staan.



Weblog 8 mei 2012
Vandaag precies een week geleden heb ik de grafsteen van Nanda geplaatst en overmorgen, als het op de kop af honderd dagen geleden is dat mijn geliefde loop-vogel overleed, hoop ik deze website weer online te kunnen zetten. De banner is iets veranderd (de pootafdruk is vervangen door een sepiakleurige foto van haar grafsteen), het onderdeel Nanda is flink uitgebreid (met een alfabet, een aantal foto's en, uiteraard, de geschiedenis van haar steen), de plaatjes en advertenties aan de linkerkant van de pagina's zijn vervangen door menuknoppen en de grootste wijziging betreft wel het onderdeel 'boekje'. Dat is geheel verdwenen (de informatie echter is gedeeltelijk gebleven en ondergebracht bij 'Nanda') en heeft plaatsgemaakt voor het kopje 'schrijfsels'. Daar vindt u mijn eigen columns (die van Nanda staan uiteraard gewoon onder 'Nanda'), een sluiertipje voor wat betreft mijn debuutroman, dit weblog en foto's van wat grafische dingetjes. Een van die grafische dingetjes behelst trouwens de informatiebordjes van het hertenkamp en uiteraard heb ik ook een bord over de lama's gemaakt. De lama's die, als het weer een beetje meewerkt, als geen ander weten hoe ze van het zonnetje moeten genieten.



Vandaag op het hertenkamp heb ik trouwens, vlak nadat ik de lama's en herten van hun middaggroenten had voorzien, een oranje bloem bij Nanda haar steen gelegd en hoewel er uiteraard gewoon zerkfoto's in het onderdeel 'In memoriam' staan hierbij een plaatje van een eerder gelegd bosje witte bloemen.



Ik ben erg blij dat Nanda's steen zo mooi is geworden, ze verdient het immers gewoon, en wil iedereen die het maar vreemd vindt om een loopvogel te begraven en van een steen te voorzien (onvoorstelbaar, maar ze bestaan) vragen om eens rond te kijken op deze website. Alles wat hier staat aan teksten etc. zou er zonder Nanda namelijk niet zijn geweest. Zij was het die tal van columnsidee'tjes bij me deed opborrelen in oktober 2009 en toen ik eenmaal op weg was kwam het ene na het andere onderwerp in me op. Ik ging de gok aan om ook een eigen boek te schrijven en begon met mijn eigen serie columns. Nanda heeft mij kortom aan het schrijven gezet en me daarmee een leuke hobby gegeven en ook buiten dat lijkt die steen me volstrekt logisch. Het was een lieve vogel, een lief beestje en het mooie gezelschap dat ze voor mij, en, ik weet het zeker, velen met mij, was verdient gewoonweg een verzinnebeelding in steen.
De plek waar het grafmonumentje staat is overigens heel symbolisch, want de jonge hertjes worden altijd geboren rondom de boom die zich er enkele meters vandaan bevindt. Dat er dit jaar weer een aantal Bambi's (zo noemen kinderen hertenkalfjes altijd) worden geboren lijkt intussen zo goed als zeker: in de maak waren ze vorig jaar al en enkele hindes worden met de dag ietsjes dikker.




Qua weblog ga ik het hier voorlopig even bij laten. Deze website is nog niet helemaal af (en ik wil 'm per se de tiende online hebben...) en ook mijn debuutroman schreeuwt om aandacht. Wanneer er een volgend weblog volgt weet ik daardoor niet, maar het kan best nog even duren. Een boek schrijven is meer werk dan ik ooit had kunnen denken en ik kan maar één ding tegelijk doen. Wel hoop ik zo nu een dan iets op twitter te kunnen plaatsen en kan ik u een wandeling door het Enkhuizer Wilhelmina-platsoen van harte aanraden. Vooral wanneer je rechts van de zeshoekige volière staat is Nanda's steen goed te zien en ook de lama's blijven uiteraard aanraders. Een fijne week gewenst en tot een volgend weblog!






Mail Twitter